Pamiętajmy o tych, co od nas odeszli,
byli pośród nas, z nami czas dzielili,
i chociaż dzisiaj ich już z nami nie ma,
pamięć po sobie nam pozostawili.
Pamiętajmy o nich, niech żyją w pamięci,
bądźmy bogatsi o ich obcowanie,
nasza wędrówka w zaświaty mniej straszna,
gdy wyruszymy bliskim na spotkanie.
Ci co w pamięci będą przywołani,
popatrzą na nas, ze swoich zaświatów,
natkną nas myślą doczesnych poczynań,
zwiększą naszą wartość o kilka karatów.
Składając wizyty w miejscu ich spoczynku,
zapalmy znicze, by uczcić spotkanie,
chociaż nie wiemy, co dla nich to znaczy,
nam się odświeży życia wspominanie.
Przypomnimy sobie radości doznane,
gdy oni z nami wśród żywych bywali,
powrócą do nas radości minione,
i więź pogłębi z tymi co zostali.

Spokój Twej Duszy(*)(*)(*)

Jest taki dzień w roku...
Kiedy refleksja w serce się wkrada,
deszczowy zazwyczaj i zimny...
dzień...1-ego listopada.

To taki czas zadumy,
modlitwy nad zmarłych duszami.
Choć ICH już nie ma wśród nas...
kochamy nadal, więc pamiętamy
Spoczywaj w pokoju wiecznym (*)(*)(*)

Spoczywaj w ciszy i pokoju***

Spokój Twej Duszy(*)(*)(*)

Posyłam kwiaty - niech powiedzą one
To, czego usta nie mówią stęsknione!
Co w serca mego zostanie skrytości,
Wiecznym oddźwiękiem żalu i miłości.
Posyłam kwiaty - niech kielichy skłonią
I prószą srebrną rosą jak łezkami,
Może uleci z ich najczystszą wonią
Wyraz drżącymi szeptany ustami,
Może go one ze sobą uniosą
I rzucą razem z woniami i rosą.
Szczęśliwe kwiaty! im wolno wyrazić
Wszystkie pragnienia i smutki, i trwogi;
Ich wonne słowa nie mogą obrazić
Dziewicy, choć jej upadną pod nogi;
Wzgardą im usta nie odpłacą skromne,
Najwyżej rzekną: "Słyszałem - zapomnę."
Szczęśliwe kwiaty! mogą patrzeć śmiałe
I składać życzeń utajonych wiele,
I śnić o szczęściu jeden dzień słoneczny...
Zanim z tęsknoty uwiędną serdecznej...

Przyjdż do Jezusa cudnych rąk,
Powiedz Mu całą winę swą.
On Ci swe szczęście i radość da.

Spij w pokoju***