Mateusz ..........
Dla świata byłeś tylko cząstką.........
Dla mnie ............całym światem.

Śpij spokojnie Synku.

Dobranoc Mateusz

...mam Cię w pamięci...

19 styczeń dzień Twoich narodzin,jakże smutny że brakuje słów.
Mateusz to nie tak miało być......................
Miałeś być tu ze mną ,razem powinniśmy świętować ten dzień.
Ale są tylko moje przyjaciółki ,moje wierne najwierniejsze przyjaciółki
które pozwalają przetrwać najtrudniejszy dzień.
Płyną po policzku ......,moje......... wierne przyjaciółki........
powoli.......... gasząc.......... smutek........... i żal.

Dobranoc moje dziecko.Bądż szczęśliwy Mateusz.

Mateusz kolejne dni bez Ciebie,
tyle czasu już minęło, a ja nadal pamiętam.
Pamiętasz dzień w którym poznaliśmy się?
Byłam chora, teraz niestety znowu jestem.
A Ty jako jedyny wtedy zaraziłeś mnie swoim uśmiechem.
Takiej osoby jak Ty nie dało się nie lubić.
Mateusz to Ty miałeś żegnać mnie, nie ja Ciebie.
Przecież Ty miałeś w życiu cele i mnóstwo planów.
To ja byłam gotowa na śmierć.
No właśnie. Gotowa...
Do śmierci można przygotowywać się latami, a ona i tak nas zaskoczy, udowadniając nam swoją nieprzewidywalność i pokazując, że są rzeczy gorsze niż umieranie.
Gdybyśmy oboje mogli żyć dłużej, nasza przyjaźń prawdopodobnie by nie przetrwała.
Każdy, nawet ten najpiękniejszy zamek z piasku w końcu zgarnia przypływ.
Tak wtedy myślałam.
Wszystko co piękne jest tylko ulotną chwilą, której nie sposób uchwycić by trwała wiecznie.
Nasza znajomość była piękną chwilą mojego życia i nie znam słów, którymi mogłabym wyrazić to jak bardzo jestem Ci za nią wdzięczna.
A jednak mimo wszystko – oddałabym ją.
Oddałabym ją za możliwość cofnięcia czasu do dnia gdy spotkaliśmy się po raz pierwszy.
Schowałabym się wtedy przed Twoim wzrokiem,
nim zdążyłbyś mnie dostrzec.
Życie ze świadomością, że nie masz pojęcia o moim istnieniu byłoby o wiele łatwiejsze niż oglądanie świata
w którym Ciebie nie ma w ogóle.
Choć być może jednak gdzieś tu jesteś.
W podmuchach wiatru, w blasku słońca,
czy w topniejącym śniegu, który wkrótce przyniesie wiosnę.
A może kiedyś spotkamy się znów.
W tym lepszym świecie.
W miejscu bez czasu i materialnej przestrzeni.
Tam gdzie nie ma już pożegnań i cierpienia.
O ile takie miejsce naprawdę istnieje...
Ja wierzę, że istnieje i w tym miejscu właśnie się spotkamy.

Tęsknię Mateusz,
Dobranoc