Tyle spraw niezałatwionych
Tyle nieodkrytych dróg
Tyle marzeń niespełnionych
Ciągle pytam gdzie był Bóg
Czemu swoją boską mocą Nie pochylił koron drzew
Czemu boskim swym oddechem Nie odgonił gęstych mgieł
Gdzie mam złożyć zażalenie
Gdzie mam skargę swoją wnieść
Gdzie zmartwiałe złożyć serce
Kiedy już zabrakło łez

Zgasłaś nam jak świecy płomyk

Bez buntu, bez słowa skargi, bezbronna.

Samotna w tej ostatniej drodze

I tylko smutek bolesny, i pamięć żywa o Tobie w nas pozostanie,

Bo zawsze myślami będziemy przy Tobie.[*]

..Odeszłaś tak cicho, że nie słyszał nikt..
Zgasłaś za szybko, by oswoić nas z tym..
Miłość nam Ciebie zabrała, lecz żalu zabrać nie chciała,
Odeszłaś od nas niespodziewanie, nie było czasu na pożegnanie..

..Córeczko Nasza Ty Śpij Ty Śpij
a My, nie będziemy dzisiaj spać.
Kiedyś tam będziesz miała dorosłą Duszę
kiedyś tam..kiedyś tam..
ale dziś Jesteś Mała jak Okruszek
który los zabrał nam.

...maleńkie stópki...których tupotu nikt już tutaj nie usłyszy...

Kocham Cię Promyczku mój ukochany

Wielkieś mi uczyniła pustki w domu moim,
Moja droga Anulko, tym zniknieniem swoim!
Pełno nas, a jakoby nikogo nie było:
Jedną maluczką duszą tak wiele ubyło.

J. Kochanowski

Wielkieś mi uczyniła pustki w domu moim,
Moja droga Anulko, tym zniknieniem swoim!
Pełno nas, a jakoby nikogo nie było:
Jedną maluczką duszą tak wiele ubyło.

J. Kochanowski

Wielkieś mi uczyniła pustki w domu moim,
Moja droga Anulko, tym zniknieniem swoim!
Pełno nas, a jakoby nikogo nie było:
Jedną maluczką duszą tak wiele ubyło.

J. Kochanowski

Wielkieś mi uczyniła pustki w domu moim,
Moja droga Anulko, tym zniknieniem swoim!
Pełno nas, a jakoby nikogo nie było:
Jedną maluczką duszą tak wiele ubyło.

J. Kochanowski