Martuniu swiatelko na dzis*(*)*

Światełkiem naszej pamięci jest cytat z Kamilka wiersza pt." Codziennie"
"... Zrobiliśmy wszystko pierwsi i teraz wszyscy Muszą nauczyć się przetrwać Nauczyć się żyć..." Uczymy się życia od nowa ale jakie to trudne, jak bardzo trudne!!!!

Tysiące płomieni tli się w naszych sercach,
to dusze najbliższych zaglądają do ich wnętrz,
z każdą godziną podążamy na spotkanie,
z każdym dniem bliżej i bliżej...
Ta zapalona lampka oświetla nasze miejsca,
te niebiańskie i te ziemskie, prowadzi nas,
abyśmy nie zagubili drogi do siebie...,
abyśmy kiedyś spotkali się razem...w Niebie,
Dzisiaj pamiętamy, tu i teraz,
dokąd starczy sił,
choć ciężko nam nieraz,
że kogoś nie ma, a był.... BOŻĘ UKOCHANY ULŻYJ NAM W CIERPIENIU Modlitwa i pamięć niech w sercu zostanie
lecz ona nie zwróci życia ulotnego
dla Ciebie światełkiem się stanie
i Cię zaprowadzi do Pana naszego

MARTUNIU CIEPLUTKIE SWIATELKO PAMIECI DLA CIEBIE((**))((**))((**))((**))

Mrozne światełko pamięci.....

"Jest na świecie taki rodzaj smutku, którego nie można wyrazić łzami.
Nie można go nikomu wytłumaczyć. Nie mogąc przybrać żadnego kształtu, osiada ciasno na dnie serca jak śnieg podczas bezwietrznej nocy."

Haruki Murakami

♥Mimo żaru miłości,
który nieustannie tli się w sercu,
śnieg smutku nigdy nie topnieje.

M a r t u n i u.....

Białą ciszą dzień się zaczął
Nad domami, nad polami
Chmury lekko ziemię kraszą
Śniegowymi okruchami.

Biel zakryje nasze wady,
Nasze troski i złudzenia
Księżyc się prześliźnie blady
Po pamięci nieistnienia.

Będzie tylko cisza drgała
Taka miękka i puszysta
Cisza, która cię zabrała
Na aniołów rajską przystań.

Z utęsknieniem wypatruję
Twoich kroków, twoich śladów
Ale serca już nie czuję
Pośród białej ciszy sadu.
____$$$$
__$$$__$$$$___$$$
_$$$____$$$__$$$$$$
_$$______$$$ $$$__$$
_$$_______$$$$___$$$
_$$_________$____$$$
_$$_____________$$$
__$$__PAMIĘTAM__$$
__$$____________$
___$$__________$
____$$$______$$
_____$$$___$$$
_______$$__$$
_______$$$$
______$$$$
_____$$$$

_____$$
_____$
Gdyby tak można było zagłuszyoć choć na chwilę ten brak, tęsknotę i smutek.