Tumidajewicz

.•*˜˜*•. .•*˜˜*•. .•*˜˜*•. .•*˜˜*•. .•*˜˜*•.
Nigdzie śpieszyć się nie muszą
czas upływa bez mijania
mogą być naprawdę sobą
koniec grania udawania
nikt ich teraz nie osądza
nie ocenia i nie patrzy
robią to co uważają
nic nie muszą na raz dwa trzy
zawsze tacy jacy byli
czas już lat im nie dodaje
wiedzą dużo więcej od nas
gdzie kraina zwana rajem
idą z nami wciąż pod rękę
nie odchodzą przy nas trwają
lubią nam to okazywać
więc dyskretnie pomagają
bliżsi nieraz niźli przedtem
utuleni w miłowaniu
ocaleni w naszych sercach
tam za tęczą……………..
w zmartwychwstaniu
.•*˜˜*•. .•*˜˜*•. .•*˜˜*•. .•*˜˜*•. .•*˜˜*•.

Wiersz autorstwa Haliny Surmacz

Łzy...

Szczęścia, smutku, bezradności.

Niby te same, jednak tak różne.

Wszystkie w jednej kropli ujęte.

Tak bliskie, a jakie obce.

Nieme spływają po policzku chcąc coś powiedzieć.

Płacz.

Cichutki, milczący, ((````
:((`````
:((```````
:((```````(
:((```````))
:((``````(+)
:((`````(((+))
:((`````((+))))
:((````[_____]
:((````OOOOO

Zapach ognia wiatr rozsyła.
Smutne łzy w oku przysyła. Stoję na cmentarzu.
Kobieta siedzi. Przed nagrobkiem zmarłego.
Kto wie, czy to syn,
czy to miejsce pochówku jej ukochanego.
Siedzi samotna z oczami zaszklonymi.
Upamiętniając czasy, wspomnieniami tak pięknymi.
Pośród tłumów, którzy nie baczą na nią.
Idą dalej grobów szukając.
Zapala znicz, na ławkę siada.
Wzrok wpatrzony w grób, łza jej z policzka spada.
Widać, nie umie się pogodzić z losem.
Jak śmierć przyszła i zabrała jej bliskiego jednym ciosem.
Widać, ze swoim zmarłym rozmawia.
Widać kwiaty na nagrobku co chwilę przestawia.
Siedzi samiutka skulona, malutka.
Obok niej siateczki ze zniczami.
Stoi i wypatruje człowieka swymi oczami.
Wie, że już go nigdy tutaj nie zobaczy.
Siedzi na ławeczce pogrążona w rozpaczy.
Gdy wszyscy gonią, jej w miejscu stanął czas.
Każdy kiedyś umrze, każdy z nas.
Pozostanie nadzieja. Być może, gdzieś tam
zobaczymy się znowu za parę lat....


*ŚWIATEŁKO*PAMIĘCI*

C ó r e c z k o....

*....((........
*....) (......
*...( ♥ )....
*.._ \'|\'_.....MARCIE...
**( \"\"\"\"\" )
***************************
Światełko Pamięci(*)
***************************

Moja Perełko Smutno mi jest Bez Ciebie Bardzo Mocno ;(

(*)(*)(*)

tata śp Krzysztofa Jarczyk

Opuściłeś świat żywych
Teraz jesteś w Niebie.
Twą otwartą trumnę
Wciąż mam przed oczami…
Wspomnienia o Tobie
Kończą się krzykiem i łzami.
Siedzę na oknie długimi nocami,
Siedzę i szukam Ciebie pomiędzy gwiazdami.
Teraz stoję nad Twym grobem i cichutko łkam.
Nawet nie wiesz jak mi smutno,
Gdy Ty jesteś tam.
Tam u Boga, wśród Aniołów.
Szczęśliwy jak ze snów.
W Boskim Domu,
Bez smutku, łez i żalu.
Jak mogłeś zostawić mnie samą ?!
Rozdzielić naszą miłość wspaniałą.
Teraz stoję nad Twym grobem i cichutko łkam.
Wiem, że kiedyś też odejdę tam.
Będę latać wśród Aniołów i odnajdę Cię.
Znów będziemy wiecznie razem,
Już nie opuścisz mnie... !

____ ))
____/\',(
__ (,\"★\",)
____|♥|
__▓▓▓▓
__▓▓▓▓
__▓▓▓▓
__▓▓▓▓
__▓▓▓▓

** MARTUNIU**

I TYLKO W NASZYCH SERCACH JEST WSPOMNIEŃ KRAINA...
W NICH ZAPISANE SĄ CHWILE, KTÓRE LOS ZATRZYMAŁ...
*********************************************************************************
M.JARECZKA PYRSAKA

Tumidalewicz

ღ*ღ*ღ*ღ*ღ*ღ*ღ*ღღ*ღ*ღ*ღ*
Jesteś aniołem...
Który czuwa nade mną,
Nie daje się smucić
I chroni przed złym...
Jesteś lekarstwem...
Na moje smutki
Złe humory, niepowodzenia
I złe dni..
Jesteś cieniem...
Który jest przy mnie,
Nie pozwala się zgubić
I pokazuje drogę...
Chcę byś był osobą
Trwającą przy mnie...
W chwilach dobrych i złych...
By to wszystko nie znikło,
Zostało na zawsze...
Bym mogła wiedzieć,
że tym ciepłem jesteś TY !!
ღ*ღ*ღ*ღ*ღ*ღ*ღ*ღღ*ღ*ღ*ღ*ღ*

Panie Zabierasz Ich z tego świata Czasem zupełnie nieświadomie Bez Ich woli,Pragnęli żyć Pragnęli kochać Pragneli po prostu być Odebrałeś Im to Najwspanialsze lata, które mięli przed sobą Najcudowniejsze chwile Ich życia,Niedoczekanie Teraz Ich tu nie ma Pozostawili po sobie tylko wspomnienia Cząstkę Ich samych Chwile spędzone z Nimi Chwile,które już nie wrócą Bo Ich tu nie ma...

ŚWIATEŁKO PAMIĘCI Z MODLITWĄ ANIOŁKU [*][*]