Gdybyś miał przyjść po mnie Jesienią, lato
Przegnałabym jednym ruchem
ręki - z uśmieszkiem pogardliwym,
Jak gospodyni - muchę -

Gdybym za rok cię ujrzeć miała,
Zwijałabym miesiące
W kłębki - osobno po szufladach
W obawie - że coś poplączę -

Gdyby stulecia nas dzieliły,
Liczyłabym na palcach
Mijanie lat - do zmartwiałości
Obu rąk - do obumarcia -

Gdyby na pewno po tym życiu
Przyjść miało nowe - z tobą -
Cisnęłabym precz życie - skórę,
Pod którą wieczność - owoc -

Lecz dziś, niepewna, ile potrwa
Ten czas rozstania pomiędzy nami
Daję się zwodzić życiu - pszczole,
Co wciąż do bólu żądli serce moje.

najjaśniejsze światełka do samego nieba
dla CIEBIE
A TWOICH NAJBLIŻSZYCH SERDECZNIE POZDRAWIAM
Przez wszystkie te dni, które nadejdą...
życzę Ci tylko bezchmurnego i jasnego nieba
Cichej obecności Twoich bliskich przyjaciół...
Ich pomocnej dłoni, kiedy zajdzie taka potrzeba...
Niech ciepłe słowa w odpowiedniej chwili
w odruchu serca na odległość przesłane...
Pocieszą, sprawią radość, humor poprawią...
Z cichą wdzięcznością i akceptacja będą odebrane..IRENA.

Parasol nie chroni od łez
Tak dobrze bez niego jest
Bo lepiej nie wiedzieć
Co spływa mi z rzęs
Czy łzy
Czy deszcz
Czy łzy
Czy deszcz
Parasol nie chroni od łez

Kiedy mówiłeś
Żegnaj
Byłam na pewno
Blada
Trochę zdziwiona
Biedna
Wtedy zaczęło padać
Chciałeś pożyczyć
Mi parasol
Tak jak robiłeś
Nie raz
Nie dwa
A ja nie wzięłam
Nie wiem dlaczego?
Nie był potrzebny
Mi tego dnia

Parasol nie chroni od łez...

Kiedy od ciebie
Biegłam
Chmura na miasto
Spadła
Biegłam zmoknięta
Biedna
W czystą ulewę nagłą
I nie musiałam
Unikać ludzi
Pouciekali
Wszyscy
Do bram
Biegłam przez miasto
Bez parasola
Nie był potrzebny
Mi tego dnia

Parasol nie chroni od łez...

MILIONY ŚWIATEŁEK DO SAMEGO NIEBA

NAJBLIŻSZYCH SERDECZNIE POZDRAWIAM
I ŻYCZĘ SPOKOJNEJ NIEDZIELI IRENA

(*)

Każda łza - to kronika
chwil, w których się mieści
szczęścia krótka historia,
lub zapis boleści.

Kiedy ludziom łzy z oczu
po policzkach lecą
nie ma dwóch jednakowych,
każda inna nieco:

jedna łza jest jak kropla
wody na pustyni,
druga jak powódź nagła
szkód wiele uczyni,

trzecia z nich w kilka sekund
w opar się przemienia,
a czwarta pozostaje
z twardością kamienia…

każda z łez to marzenia nie spełnione
te kamienne to ból stwardniały
te wyparowane ,to nie spełnione
nasze nadzieje i plany.

miłość też łzom się nie oprze
jest zapłakana ale jak wielka
i nie zniszczalna.

NAJJASNIEJSZE ŚWIATEŁKA DO NIEBA
DLA CIEBIE MARCINIE

(*)