Śmierć nie jest końcem wszystkiego.
Przeszedłem tylko do sąsiedniego pokoju... Nadal jestem sobą...
I dla siebie jesteśmy tym samym, czym byliśmy przedtem.
Zatem nazywaj mnie wciąż moim imieniem, mów do mnie, jak zawsze...
Nie zmieniaj tonu głosu, nie rób poważnej i smutnej miny.
Śmiej się, tak jak dawniej robiliśmy to razem...
Uśmiechaj się, myśl o mnie,kochaj mnie, módl się za mnie...

Niech moje imię będzie wciąż wymawiane, ale tak, jak było zawsze - zwyczajnie i
bez oznak zmieszania.
Życie przecież oznacza to samo, co przedtem, jest tym samym, czym zawsze było...
Żadna nić nie została przerwana...
Dlaczego więc miałbym być nieobecny w twoich myślach tylko dlatego, że nie
możesz mnie zobaczyć?
Czekam na ciebie bardzo blisko... Tuż-tuż...
Po drugiej stronie drogi.
I cały czas BARDZO CIĘ KOCHAM
.
JAŚNIUTKIE ŚWIATEŁKA DO NIEBA

SERDECZNIE POZDRAWIAM IRENA

Pamiętam(*)

Fiołkami ci drogę uścielę,
Kwiaty rzucę pod stopy pachnące,
Wonne lasów i pól naszych ziele
I storczyki, co rosną na łące...

Fiołkami ci drogę uścielę,
Że nie dotknie się stopa twa ziemi,
I powiodę cię, biały aniele,
I powiodę szlakami jasnymi...

W marzeń cichym klękniemy kościele
Gdzieś od ludzi daleko i światła,
Mój ty biały, kochany aniele,
Moja duszo,miłości ty jasna, skrzydlata!...

Gdziekolwiek jesteś, wędrując przez życie
gasną nad tobą gwiazdy na błękicie.
A kwiatki matki pozostaną świeże .
Bo tylko matka umie kochać szczerze.

Bo miłość matki jest, jak głębia morza
Czystsza, niż kryształ, jaśniejsza, niż zorza
Tak czysta, że jej nikt pojąc nie może
Jakaż być musi Twoja miłość BOŻE .

Wraz z białymi gwiazdkami śniegu
miliony światełek do nieba
DLA CIEBIE
niech dzisiejszy wiatr zaniesie.

twoim najbliższym życzę słonecznej niedzieli
w sercu i w domu .