jakiż to mrok na oczy padł?
mgła w górze księżycowo mroźna
dotykać strun przez tyle lat
i nie móc w świetle ich rozpoznać?!

komuż potrzeba nas? kto blask
w pożółkłe dwa oblicza wsączył?
i pojął smyczek: jeszcze raz
ktoś wziął ich nagle, i połączył

jak dawno już... Z ciemności dzwoń
gdy Cię zapytam: "Ty żeś? Ty żeś?"
a struna się tuliła doń
lecz drżała, płacząc coraz ciszej

"czy mi odpowiesz? dasz mi znak
że nigdy się nie rozstaniemy?"
odpowiedziała struna: "tak!"
lecz serce ból przenikał niemy

smyczek zrozumiał to. I ścichł
a w skrzypcach nadal echo brzmiało
i męką się ozwało w nich
co ludziom się muzyką zdało

ale nie zgasił człowiek świec
śpiewały skrzypce. Aż o świcie
słońce im wreszcie dało spać
padli
bez sił... na czarnym aksamicie...

Zapalone miliony niedzielnych
światełek do samego
nieba dla ciebie

Haniu serdecznie pozdrawiam
IRENA

Życie
Jest czekaniem
na niebieski mrok
na zieloność traw
na wiadomość od ciebie.

Czekaniem
na kroki
szelesty
listy
na pukanie do drzwi

Czekaniem
na spełnienie
trwanie
zrozumienie

Czekaniem
na potwierdzenie
na krzyk protestu

Czekaniem
na sen
na świt
na ciebie synku kochany.

miliony światełek do samego nieba

twoich najbliższych serdecznie pozdrawiam
IRENA

(*)

..Jest coś co mrokom się opiera ,
jest pamięć, ona nigdy nie umiera..
['] PAMIĘTAM....:*:*:*:*:*:*:*:*:

Dzisiaj straciŁam moje dziecko
ludzie przyszli i zaplakali
próbowali coś powiedzieć
ja usiadłam , wbiłam wzrok w ziemie ,
Dzisiaj straciłam swoje dziecko.

Miesiac temu stracłlam swoje dziecko.
Wiekszosc ludzi odeszla ,
ci co pozostali-dzwonia i sa przy mnie .
A ja czekam,
aby obudzic sie z tego snu .
To nie może byc prawda . Chce krzyczeć.
Boze , pomoz mi , chce umrzec.
Miesiac temu straciłam swoje dziecko.

Rok temu straciłam swoje dziecko.
Teraz ludzie, ktorzy przychodzili , odeszli.
Siedze i walcze calymi dniami .
Aby pokonać ten ogromny ból ,
Siedzę i spiewam wciaż tę sama piosenkę.
Dobry Boze , to było tak dawno temu.
Rok temu straciłam swoje dziecko .

Dla mnie czas sie nie poruszyl .
Moje oczy wyplakaly dotad wiele lez.
Widać to wszystko w mojej twarzy.
Trz lata temu straciłam swoje dziecko
A ja jestem uwieziona
w tamtym miejscu i w tamtym czasie
Dla mnie czas się zatrzymał
Bo ja,
STRACIŁAM SWOJE DZIECKO...DZISIAJ!!!!!!!!
Dziś oprócz bólu czuję strach
że zamknę oczy i nie ujrzę twej twarzy.
Strach że zapomną o TOBIE SYNKU
twoi przyjaciele.
ból że może nie jesteś w sercach
i myślach u innych każdego dnia.


światełka do nieba dla CIEBIE
A TWOICH NAJBLIŻSZYCH
SERDECZNIE POZDRAWIAM