Marcinku na dzień dziecka
światełko <*<*>*>

Dziś znowu idę na wzgórza
i doliny łez,gdzie kamienne miasto jest.
łzy zalewają twarz.
Przynoszę kwiaty i serce swe
Zapalam światełko dla CIEBIE
Niech świeci i leci do nieba
do ciebie i opowie jak
ubogi i bolesny bez CIEBIE STAŁ się
nasz świat.
Codziennie
miliony słów i myśli w mym sercu
dla Ciebie...
Mijają pory roku, czas płynie i czas trwa.
A ja, znużona ogromnie, idę z bólem przed siebie w dal -
Ty wiesz, że bez ciebie
świat stracił swą tęczę
kolory znikły z niej
To jakby zgasło słońce
i w nocnym mroku mijał każdy dzień.
A gdy tak idę samotnie, czy słyszysz, gdy wzywam Cię?
Czy słyszysz me serce
Które każdego dnia mówi
SYNKU KOCHAM CIĘ
czy słyszysz
KRZYK SERCA MEGO
wiem ,słyszysz,
Bo,krzyk matki jest jak
dzwon mocny
Słychać go w całym w niebie.

CZY TO JUŻ BYŁO SZCZĘŚCIE ?
CZY TO JUŻ BYŁO ŻYCIE ?
TO NIE MOŻLIWE
GDZIE SIĘ SCHOWAŁO GDZIE SKRYŁO,
DLACZEGO!
DLACZEGO ,ŻYCIE TAK OKRUTNIE Z NAS ZAKPIŁO.

NAJJAŚNIEJSZE ŚWIATEŁKA DO NIEBA
DLA CIEBIE
SERDECZNIE POZDRAWIAM TWOICH NAJBLIŻSZYCH
IRENA

(*)

Są serca......
Co żal w sobie noszą
Są usta.....
Co o nic nie proszą
Są ludzie....
Co dumę swą mają
Dramatu losu....
Poznać nie dają
Są źli....
Co nie znają dobrego
Są dobrzy....
Co nie znają złego
I uśmiechnięci.....
Choć w oczach cierpienie
Z tęsknotą czekają.....
Na własne zbawienie
Świat kolorowy....
Jest pokręcony
Nieważne z której to patrzysz strony
Wszystko choć piękne
To bardzo złudne jest
Poznać cel życia
Doświadczyć bólu
Żyć z tęsknotą
bez marzeń
BOŻE !!
Jakież to trudne.

światełka do nieba
dla CIEBIE niech rozgonią
swą jasnością
każdą chmurkę na niebie

SERDECZNIE SERCEM
POZDRAWIAM TWOICH NAJBLIŻSZYCH IRENA

(*)