W pamieci mej
Pozostały wspomnienia
Z tamtych dni
Wspolnych chwil
pozostały sny
Wiem nie wrócisz juz
wiec dzis wspominajac Ciebie
tesknie wciaż
wierzac ze odnajdziemy sie
gdzies tam daleko...


Na dnie serca miejsce jest
Zrobione całe z łez
Ze słonych kropel mały kruchy świat
Na dnie serca jestem dziś
Niebo milczy, szeptem łzy
Nikogo więcej nie ma tylko ja
W środku serca łzawy świat
Na zewnątrz wszystko gra
Uśmiecham się i nikt nie widzi nic


Odkąd nie ma Cię
nie ma nic, nie ma mnie
patrzę w niebo i życzenie ślę
SŁYSZYSZ ?! słyszysz je BOŻE?

NAJJAŚNIEJSZE NIEDZIELNE ŚWIATEŁKA
DO SAMEGO NIEBA

TWOICH NAJBLIŻSZYCH CAŁYM SERCEM POZDRAWIAM
IRENA

Dziś znowu czarnym smutku kirem
otula mnie zwątpienie.
Skołatane serce drży,
i pragnie łaski czasu odwrócenie,
A gardło znów żelaznym ściskiem,
otula gorycz bólu i tęsnoty.
Samotna słona łza po policzku spływa
jest za mną cały czas ,tak jak TY SYNKU
W MYM SERCU I MYŚLACH
Patrzę przed siebie , nic nie widzę.
Za siebie zaś - nie mogę -
Ból to ogromny.
Nie wiem, czy radę dam,
Nie całkiem poddać się udręce .
Czy starczy sił, by unieść głowę,
Bo ciąż upadam i się podnoszę
Jeszcze próbuję, jeszcze walczę...
Czy uda się? nie wiem tego kochanie...
taka to moja matki droga krzyżowa.

MATKA ,MATCE , SWE SERCE I SKARB
ODDAŁA DZIECKO KOCHANE SWE
I CHOĆ CIERPI TO WIE
ŻE MATKA BOŻA NAJLEPSZĄ OPIEKĄ
OTOCZY CIĘ

najjaśniejsze światełka do samego nieba
niech rozgonią chmury na niebie
i dotrą do CIEBIE

Z CAŁEGO SERCA POZDRAWIAM TWOICH NAJBLIŻSZYCH
I DZIĘKUJĘ IRENA

Kap... i spadła. Roztrzaskała się o realia.
A toczyła się tak spokojnie po twarzy.
Po twarzy bez wyrazu, przeźroczystej.
Lecz cicho! Bo dusza tej mgły jeszcze marzy.
Kap... i spadła. Rozbiła się o rzeczywistość.
Była zbyt słaba, nieziemsko delikatna.
Przeraziła ją wymarzonych perspektyw mglistość.
Ona jest przecież dziecinnie jedwabna i księżycowa.

Kap... i spadła. Zderzyła się z prawdą.
Łza, która szuka szczęścia i oparcia
A spotyka się z bezlitosną pogardą
I brakiem tolerancji, współczucia. Boi się starcia.

Kap... O nie! Już nic nie spada.
Skończyły się łzy. Brak im sił na rzeczywistość.
Zrozumiały, że nic nie pomogą,
Są cicho. Chcą zachować swoją swoistość.

Nie ma już nic, co by mogło spływać po twarzy.
Nie ma już łez, które załamywały promienie świata.
Nie ma już sił na płacz. Każdy swą wartość waży
i zdejmuje odważniki. A może waga jest zepsuta?


Z OKAZJI DNIA DZIECKA MILIONY ŚWIATEŁEK
Z ŻYCZENIAMI SZCZĘŚCIA W NIEBIE
TYLKO TYLE ALE PROSTO Z SERCA

(*)