Który raz stałam tak szukając wspomnień
Obserwując tamtych dni gasnący płomień
Nie ma już i nie będzie tego więcej
Jak rozmawiać z zachodzącym słońcem,
Kto wysłucha mnie, kto zrozumie
Kto poczuje to, co tylko ja czuje,
Trzeba ogrzać się żeby nie zamarznąć
ale jak ,gdy światełka do ciebie
tylko ręce ,nie serce rozgrzewają,
Nowa przyszłość, ale inna niż ta wymarzona.
Jak poskładać to łącznie z samą sobą
By wędrować nawet drogą rozkopaną
Gdzie CIEBIE szukać jeśli niebo nie pomaga
Jak żyć w mroku po omacku
i nie płakać widząc twoich przyjaciół.
Wszyscy są razem mają cel w życiu
Ciebie SYNKU z nami nie ma.
A ja żyję bez celu i marzeń.
To życie samo do przodu mnie pcha
Nie sama ale samotna bez ciebie synku
Jest miłość co była ciałem,dotykiem,uśmiechem, a stała się duchem.....silniejsza jeszcze ale w bólu i łzach.

ŚWIATEŁKA DO NIEBA DLA CIEBIE

pozdrawiam i dziękuję twoim najbliższym
za serce,za obecność i za wspólną łzę
IRENA

[*][*][*]

Matko Bolesna, Twe oko zwróć

Ku mojej nędzy, niedole skróć

Ty znasz co boleść, co skargi szloch

Przed Tobą Matko, korze się w proch

Tyś, bowiem siedmiu doznała ran

Kiedy na krzyżu konał nasz Pan

Cale Twe życie, bolesna nić

Kielich goryczy musiałaś pić

Spójrz na mą boleść, co serce drze

Jak łzy zraszają zrenice me

Ucz mnie cierpliwie tu znosić ból

Prowadz przez próby do nieba pól

Gdy w mojej duszy wre krwawy bój

Ty moje rany litośnie gój

Wlej w nie balsamu niebiański dar
Miłości Bożej rozpal w niej żar.

miliony światełek do samego nieba
w ten świąteczny dzień

Zamknij oczy...
Wyobraź sobie...
Bezkresne niebo...
Bezdenny ocean...
Miliardy gwiazd...
Miliony zdźbeł traw...
Ogrom dusz...
Potęgę ognia...
Wielkość wszechświata...
Starość ziemi...

A teraz...
Otwórz oczy...
Spójrz na mnie...
W mym sercu...
Jest smutek...
Większy niż to...
wszystko razem wzięte...
NAJJAŚNIEJSZE ŚWIATEŁKA DO SAMEGO NIEBA

[*][*][*]