Ta noc bezsenna, długa.
Nieruchomo patrzy we mnie.
Czeka za oknem, stoi w żałobie.
Zegar mnie do snu: tik, tak.
Tak namawia potajemnie,
A ja nie zasnę, co na to zrobię.
Że myślę tylko o tym, co nikt nie wróci mi.
O wszystkim co najgorzej serce smuci mi.
O chwilach, które w szczęściu nie liczyły się.
O słowach co w melodię zamieniły się.
A noc bezsenna, długa.
W dłoniach ma różaniec z żelu.
Czeka za oknem, stoi w żałobie.
Myślę tylko o tym, co nie wróci mi.
O wszystkim co najbardziej serce smuci mi.
O chwilach, które szczęściu nie liczyły się.
O słowach co w melodię zamieniły się.
Która godzina? Pierwsza, druga, trzecia, czwarta?
A ja myślę półprzytomnie,
Czy ty tej nocy też myślisz o mnie.

najjaśniejsze światełka do samego nieba
Bardzo serdecznie pozdrawiam twoich najbliższych
i dziękuję że znalezliśmy się na tym padole łez IRENA

[*][*][*]

Za krokiem krok
Taka trasa okno - drzwi
Wciaż z kata w kat
Taki sposób na zła mysl
Nie pierwszy raz
Kiedy sen przypomniał cię
Nie pierwszy raz
Kiedy strach obudził mnie

Niewidzialna dłoń
Ochroni mnie
Od złego w czarny dzień
Niewidzialna dłoń
Osłoni mnie
To jedno zawsze wiem

Pamiętam że
Świecił księżyc rudych traw
Mówiłaś - wiem
Każdy swoja gwiazdę ma

Niewidzialna dłoń
Ochroni mnie
Od złego w czarny dzień
Niewidzialna dłoń
Osłoni mnie
To jedno zawsze wiem

W białe kwiaty wtulam twarz
Gra muzyka z tamtych lat
I znów słyszę głos
Siedem mostów siedem ran
Tak po prostu staniesz tam
I strach zostawi mnie
Znów płynie list
Gdy spotka ciebie
Czy choć najmniejszy dasz mi znak
Tyle gwiezdnych lat
I taka wielka mgła
I codziennie ciebie brak

Siedem mostów siedem ran
Tak po prostu staniesz tam
I strach zostawi mnie
Będzie tak
najjaśniejsze światełka do samego nieba
z całego serca dziekuję za światełka u mojego syna
za obecność i pamięć w tym trudnym dla nas dniu IRENA