Niech śmierć i stokroć tu zwłoki Twe grzebie!
Ty żyjesz, żyjesz! Pod zimnym kamieniem
Nie jesteś prochem ni snem, ni milczeniem!
I Ty wiesz w niebie, jak ja kocham Ciebie!
[']['] Pamiętam...

Na polach jeży się ściernisko,
zgubiły liście dęby, klony,
wiatr popisuje się swą siłą,
smutne są sady i zagony.

Już prawie pierwszy listopada,
jakie to święto – dobrze wiemy,
czas kupić znicze i lampiony,
czas kupić złote chryzantemy.

To Wszystkich Świętych i Zaduszki,
znicze na grobach zapalamy,
z wielka powagą i w skupieniu
w dniu tym swych zmarłych wspominamy.

Gdy mrok otula całą ziemię
stłumionym światłem znicze świecą
i jasna łuna nad cmentarzem
i smugi dymu w górę lecą.

Łza po policzku tacie twemu spływa
gdy znicz zapalić znów próbuje,
nie pytam czemu – bo wiem przecież,
że tak jak ja synku
wielki ból i smutek w sercu czuje.

na krzyżu Ty zaś – dobry Panie.

Ręce wyciągasz – tak jak umiesz,
choć cierpisz – tulisz go do siebie
i wiem, że bardzo chcesz powiedzieć :
nie martwcie się Ja się nim teraz opiekuję – jest w moim Boskim domu.

światełka * * * * * * *
dla ciebie do SAMEGO NIEBA

Są serca......
Co żal w sobie noszą
Są usta.....
Co o nic nie proszą
Są ludzie....
Co dumę swą mają
Dramatu losu....
Poznać nie dają
Są źli....
Co nie znają dobrego
Są dobrzy....
Co nie znają złego
I uśmiechnięci.....
Choć w oczach cierpienie
Z tęsknotą czekają.....
Na własne zbawienie
Świat kolorowy....
Jest pokręcony
Nieważne z której to patrzysz strony
Wszystko choć piękne
To bardzo złudne jest
Poznać cel życia
Doświadczyć bólu
żyć z tęsknotą
bez marzeń
BOŻE !!
Jakież to trudne.

światełka do nieba
dla CIEBIE niech rozgonią
swą jasnością
każdą chmurkę na niebie

[*][*[*]

Nasze życie jest jak uciekający pociąg,
zawsze się gdzieś śpieszy
i zawsze jest gdzieś spóźnione.
Czasem mija małe stacyjki, te najpiękniejsze,
nie dostrzega drobnych rzeczy
które sprawiają, że nasze życie jest takie piękne.
Czasem na dużych stacjach oglądamy przez szybę tłok
ludzi, którzy przychodzą i odchodzą.
Łzy z powodu rozstań
i uśmiechy przy powrotach.
Na różnych stacjach splatają się nasze tory życia.
Czasem mocno plączą się by istnieć w jedności
i już do końca zostać razem,
a czasem niestety nadchodzi rozdroże.
I ból rozstania na zawsze z nami zostaje.
Piękne pociągi naszych dążeń i marzeń,
naszej wiary i nadziei.
Gdyby tak w naszych rękach zawsze
były zwrotnice naszego losu
Nie bylibyśmy dzisiaj w żałobie.
i nie stali we łzach na stacji zwanej życiem.
Bo życie to pociąg z przystankami
na których zawsze ktoś musi wysiąść
Zostawiając puste miejsce,
ból, tęsknotę,łzy i miłość.
WIELKĄ MIŁOŚĆ wypełniająca całe serce,
serce zniszczone,pogruchotane, ale każdą
swoją cząstką kochające CIEBIE SYNKU


MILIONY ŚWIATEŁEK DO SAMEGO NIEBA

SERDECZNIE POZDRAWIAM TWOICH NAJBLIŻSZYCH

I DZIĘKUJE ŻE ODNALAZŁAM WŁAŚNIE ICH
W NAJCIĘŻSZYM OKRESIE MOJEGO ŻYCIA IRENA