Wśród uśmiechniętych serc, otulonych w marzeń puchu.
Wśród rozkosznych słów, szeptanych łagodnie przy uchu.
Wśród padającego śniegu.
Przedziera się Ona.

Naprzeciw wszystkim i wbrew wszystkiemu
Twardym, żwawym krokiem stąpa po ziemi.
Musi zdążyć nim mrok swą płachtę rozścieli.
Ze łzami w oczach, od stóp do głów w czerni.

W ręce dzierży kwiat miłości- małą różę czerwoną.


Gdy będzie już na miejscu, łza spłynie powoli.
Przypomni sobie uśmiech, ciepło Jego dłoni.
Lekkim ruchem granit ze śniegu oczyści,
A w jej oku kolejna łza zabłyśnie.

Drżącą dłonią zrobi miejsce małej róży czerwonej
Z tęsknotą nie radząc sobie, we własnych łzach utonie.
Złoży kwiat, powie „kocham cię synku i tak bardzo tęsknię”
Obróci się. Odejdzie-, bo nie może nic więcej.

Dla świata byłeś jego częścią
dla nas CAŁYM ŚWIATEM.

ŚWIATEŁKA DO NIEBA DLA CIEBIE
ŻADEN WIATR ICH NIE ROZWIEJE.
BO SĄ ZAPALANE SERCEM.

SERDECZNIE POZDRAWIAM TWOICH NAJBLIŻSZYCH

Noszę twe serce z sobą (noszę je w moim sercu)
nigdy się z nim nie rozstaję
gdzie idę ty idziesz ze mną; cokolwiek robię samotnie
jest twoim dziełem, kochanie)

i nie znam lęku

przed losem (ty jesteś moim losem)
nie pragnę piękniejszych światów (ty jesteś mój świat prawdziwy)
ty jesteś tym co księżyc od dawien dawna znaczył
tobą jest co słońce kiedykolwiek zaśpiewa

oto jest tajemnica której nie dzielę z nikim
(korzeń korzenia zalążek pierwszy zalążka
niebo nieba nad drzewem co zwie się życiem; i rośnie
wyżej niż dusza zapragnie i umysł zdoła zataić)
cud co gwiazdy prowadzi po udzielnych orbitach
noszę twe serce z sobą (noszę je w moim sercu)

NA ZAWSZE BĘDZIE ZE MNĄ

ŚWIATEŁKA DO SAMEGO
NIEBA DLA CIEBIE
NIECH DO CIEBIE LECĄ

(*)

[*][*][*]

Rozmowa z sercem

Gdzie odpoczniesz? Na wślanym piasku
czy na łące naszej, wśród jaskrów?
"Mogę tylko odpocząć w przeszłości",
Rzekło serce wyraźnie i jasno,
"Mogę tylko odpocząć w przeszłości",

Ależ jutro pogodniejsze i słodsze!
Nie chcesz wytchnąć w świecie?
"Już za późno.
O, Przeszłości, jak do ciebie wrócić,
O, Przeszłości, jak dociebie dotrzeć?..."

Serce, serce, musisz się uprościć!
Wpierw niech w tobie rezygnacja zagości,
Po czym raj ci się nowy otworzy.
Serce rzekło: "Biję dla Przeszłości!
Chcecie mnie głodem zamorzyć?"

Serce, uporem grzeszysz!
Serce, błądzisz w tęsknocie!
Choć jest wiele cudów w świecie Bożym,
Wiele dobra pośród wszechrzeczy,
Lecz Bóg dotąd Przeszłości nie stworzył
Jako miejsca powrotów i pociech...

Pawlikowska-Jasnorzewska Maria

Aniele boży
ty który prowadziłeś mnie
przez kładkę ciała
przez wodę ogień krew
przez ból i śmierć
przez upał i przez śnieg
nagle bezradny stoisz
przed jednym pustym domem

Inne przepaście znasz
nie te co pod stopami
matek opuszczonych
NAJJAŚNIEJSZE ŚWIATEŁKA DO SAMEGO NIEBA
DLA CIEBIE MARCINKU