(*) WIECZNE ŚWIATEŁKA PAMIĘCI - MARCINIE (*)

Siedziała na podłodze oglądając fotografie,
Wracały emocje i wspomnienia,
Przychodziło niebo i odpływała ziemia.
Pytała:'Co mam zrobić, co pomoże mi?
Jak długo można w bólu i tęsknocie żyć!'
Mija tyle dni, wokół puste ściany,
Dlaczego musiał odejść ktoś tak kochany ?
Jego duch stał obok, patrzył na jej łzy,
Dotykał policzka, lecz nie czuła nic.
'Wróciłem do Ciebie, stoję tu jak dawniej,
Chciałbym Cię przytulić, Kocham Ciebie mamo.
Śmierć zabrała mnie, lecz moja dusza pozostała,
Obiecałem Ci, że nigdy nie zostaniesz sama !
To uczucie jest silniejsze od śmierci
Nikt nie rozerwie tej więzi!'

Spotkajmy się znów po drugiej stronie.
Nie mogę znieść myśli, że to już koniec.

Ona wzięła Jego zdjęcie w dłonie,
Całowała je... On stał koło niej.
Wolnym gestem odwróciła je
I zaczęła po nim pisać wycierając łzę.
'Wiem, że to miało być inaczej.
Wiem, że niczego nie naprawię płaczem.
Tak bardzo pragnę z Tobą być.
Kiedy nie ma Ciebie, nie ma nic

[░╬░] )( [░╬░] )( [░╬░]

Najjaśniejsze światełka te prosto z serca
dla ciebie MARCINIE

(*) ŚWIATEŁKA WIECZNEJ PAMIĘCI - MARCINIE (*)

[*][*][*]

Chociaż nie jest to łatwe żyć w ustawicznym konaniu,

Być przybitą do krzyża różnych boleści,

Jednak rozpalam się miłością w kochaniu,

I jak Serafin, kocham Boga, choć jestem słabością.

O, wielka to dusza, gdy wśród cierpienia,

Stoi wiernie przy Bogu i pełni Jego wolę,

I wśród, największych tęcz i burz, jest bez pocieszenia,

Bo czysta miłość Boża słodzi jej dolę.

Niewielka to rzecz, kochać Boga w pomyślności

I dziękować Mu, jak wszystko się nam dobrze dzieje,

Ale wielbić Go wśród największych przeciwności

I kochać Go, dla Niego Samego, i położyć w Nim nadzieję.

Gdy dusza przebywa w cieniach ogrójcowych,

Wśród bólu goryczy samotna,

Wznosi się do wyżyn Jezusowych,

A choć stale pije gorycz ? nie jest smutna.

Gdy dusza pełni wolę Boga Najwyższego,

Choćby wśród ustawicznych mąk i katuszy,

WIERSZ FAUSTYNY KOWALSKIEJ
✿_ŚWIATEŁKO
✿¨)_ PAMIĘCI DLA CIEBIE MARCINIE
¸.•´✿¸.•*´¨))
((¸.•´ ((¸.•✿`✿

Kto odejdzie raz nie może już wrócić
Zdążysz ukryć twarz,nie zdążysz się odwrócić

Zostanie smutek i tylko smutek
Wiatr co zwala z nóg
Smutek łzy i ty w sercu mym

Zostanie smutek i tylko smutek
Ciemny jak cienie czarnych chmur
Noc co zeszła z gór
Smutek i ty , sen,
bo we śnie jesteś znów

Bo kto już kochał raz
I dziecko ujrzał swe
Tylko jeszcze raz z całych sił
przytulić je chce
Bo nie ma żadnych szans
by nie czuć bólu
Choćby sto wiosen żył

Bo kto już kochał raz
Aż do utraty tchu
Ten będzie w oczach gasł
I cierpiał ból
Przez wiele lat
i wiele zim

Kto utraci raz będzie zawsze czekał
Zatrzymywał czas i zaglądał w przepaść

Zostaje smutek i tylko smutek
Ostry jak nagły serca głód
Wiatr co zwala z nóg
Smutek łzy i ty w sercu mym.
Przez wiele lat,jesieni i zim.
I TAK AŻ DO SPOTKANIA



jaśniutkie światełka do samego nieba
dla ciebie


PRZYTULAM I POZDRAWIAM
Z CAŁEGO SERCA TWOICH NAJBLIŻSZYCH
IRENA