Kiedy nie ma Ciebie
Smutno płynie czas
Nie ma gwiazd na niebie
Nawet księżyc zgasł
Ciągle pada deszcz
Wolniej krąży ziemia
Płaczą gałęzie drzew kiedy Ciebie nie ma
Smutek pada cieniem
Na pola i lasy
Kiedy nie ma Ciebie
Nie ma Twoich słów
Tylko są marzenia
Kiedy ujrzę Cię znów?

Światełko do samego nieba Aniołku.

✿*•.•*✿*•.•*✿*•.•*✿*••*✿*•.•*✿

Życie gro­zi roz­sta­niem, ale śmierć łączy na zawsze.

✿*•.•*✿*•.•*✿*•.•*✿*••*✿*•.•*✿

¯_ `•.,(¯`•♥•´¯)_
_____ `•.,(¯`•♥•´¯)
¨`*• .¸♥¸.•*¸♥¸.•*´¨`*•
___*-:¦:-*_____0♥0♥_____♥0♥0
__*-:¦:-*____0♥0000♥___♥000♥0
_*-:¦:-*____0♥0000000♥000000♥0
_*-:¦:-*____0♥00000000000000♥0***
__*-:¦:-*____0♥000000000000♥0
____*-:¦:-*____0♥00000000♥0____JA CIĘ WOŁAM A TY ŚPISZ MÓJ ANIOŁKU___
______*-:¦:-*_____0♥000♥0
_________*-:¦:-*____0♥0

Rozmowa z sercem

Gdzie odpoczniesz? Na wślanym piasku
czy na łące naszej, wśród jaskrów?
\"Mogę tylko odpocząć w przeszłości\",
Rzekło serce wyraźnie i jasno,
\"Mogę tylko odpocząć w przeszłości\",

Ależ jutro pogodniejsze i słodsze!
Nie chcesz wytchnąć w świecie?
\"Już za późno.
O, Przeszłości, jak do ciebie wrócić,
O, Przeszłości, jak dociebie dotrzeć?...\"

Serce, serce, musisz się uprościć!
Wpierw niech w tobie rezygnacja zagości,
Po czym raj ci się nowy otworzy.
Serce rzekło: \"Biję dla Przeszłości!
Chcecie mnie głodem zamorzyć?\"

Serce, uporem grzeszysz!
Serce, błądzisz w tęsknocie!
Choć jest wiele cudów w świecie Bożym,
Wiele dobra pośród wszechrzeczy,
Lecz Bóg dotąd Przeszłości nie stworzył
Jako miejsca powrotów i pociech...

* * * * * * * * * * * * * * *

Aniele boży
ty który prowadziłeś mnie
przez kładkę ciała
przez wodę ogień krew
przez ból i śmierć
przez upał i przez śnieg
nagle bezradny stoisz
przed jednym pustym domem

Inne przepaście znasz
nie te co pod stopami
matek opuszczonych

NAJJAŚNIEJSZE ŚWIATEŁKA DO SAMEGO NIEBA

Idąc przez życie wydawało mi się,
Że wszystko umię,
Wszystko zniosę,
Wiem czego potrzebuję
i do czego dążę
I nagle w jednym dniu
Tak jak zmieniająca się pogoda
Moim życiem zawładnął ból i trwoga
Nagle zmieniło się wszystko
Znajomi tacy sami,lecz inni,
Dom ten sam ,a pusty.
Zapominam jak mówić,
Jak w domu wypoczywać,
Jak założyć buty
I jak iść na skróty
Gdy zamykam oczy,
widzę synku tylko ciebie.
A sen nie przychodzi.
Wszystko się zmieniło,
każdy dzień jest teraz taki sam,
w tęsknocie bólu i łzach.
Inny jest cały świat,


Krzyż na ramiona włożony,
Do drogi przygotowana,
Podnoszę się. Idę powoli
Po śladach swojego Pana.
Podnoszę się bardzo powoli
I ciężar mnie często przygniata .
Upadam co chwilę, lecz wstaję
I idę dalej i dalej...
ŚWIATEŁKA DO SAMEGO NIEBA