Chyba każdy kto znał Marcelkę dałby wszystko żeby cofnąć czas do 2 lipca i nie pozwolić na to co stało się dzień później... :( To straszne wydarzenie, 5 miesięcy a myśl, że Marceliny już nie ma ciągle sprawia, że łzy same spływają z oczu ;( Trudno wyrazić te uczucie, nie znałam za dobrze Marcelki, a ciągle nie moge pogodzić się z jej śmiercią... Nie wyobrażam się jaki to straszny ból dla rodziców, dla braci... Dlatego życzę wiele szczęścia w przyszłości (chociaż czy to możliwe, bez osoby która wnosiła do domu tyle radości?) i wiele wytrwałości, i próby pogodzenia się z tym wszsytkim...

M [*] [*] [*]

...[*]

Kochanie, dokładnie 5 miesięcy temu z niecierpliwością oczekiwaliśmy na Twój przyjazd. Ulubiony obiadek był gotowy... I myśl na wieczorne pogaduszki dodawała energii codzienności...
Doczekaliśmy się. To był cudowny wieczór, ale NIKT z nas nie przypuszczał, że ostatni w naszym życiu...
Ta się cieszyłaś, że jesteśmy razem, że jesteś w swoim domku, że tak pięknie dookoła.
Pamiętam, ze pytałaś, dlaczego nie było tu tak ładnie, gdy Ty mieszkałaś na co dzień z nami, odparłam, że przecież cały czas mieszkasz, Wrocław to tylko tymczasem... To zawsze będzie Twój domek. I Twój pokoik, który tak kochałaś...
Ile dałabym za to, żeby cofnąć czas do 2 lipca i żeby ten 3 się nie zdarzył...
Kocham Cię Córeńko.

19 lat to za krotko!!!!

Spoczywaj w pokoju [*]

MOŻE SPOTKASZ MOJEGO SYNKA...
[ ' ][ ' ][ ' ]

Córcia !!!Dalej Cię kocham i nigdy nie przestanę.

spoczywaj w pokoju (*) (*)

Bylas mi najblizsza przyjaciolka... mysle o Tobie codziennie... wspominam nasze rozmowy.... nikt nie potrafi tak sluchac jak Ty to robilas....pozostaniesz w mym sercu i pamieci na zawsze[*] mam nadzieje ze kiedys sie jeszcze spotkamy i tak jak zawsze to bylo przegadamy wiele godzin... Marcelko spoczywaj w pokoju[*][*][*]