Mialas taka piekna coreczke, tak jak ja. Lacze sie z Toba w bolu. I ciagle zadaje sobie pytanie " Dlaczego"?
Mialy tyle zycia przed soba, tyle marzen . To wszysto üoszlo w nicosc. Jak z tym zyc. Ja juz cztery lata cierpie. Myslalam ze z uplywem czasu, bedzie lzej, ale tak nie jest. Napisz mi jak sobie radzisz z zaloba po tak wspanialej corce
Ewa551

(*)(*)(*)Bożonarodzeniowe Światełko pamięci...
" Ty leżysz tam w ciszy,
w tej czarnej i zimnej niszy,
Anioł z marmuru trzyma straż,
smutną ma jednak twarz,
łzy zastygłe jak diamenty lśnią,
skrzydła od płaczu lekko drżą,
naszym płomykiem ogrzewa serce,
unosi głowę, szepce w podzięce,
słowa otuchy, słowa serdeczne,
że nasze życie jest jednak wieczne...

Mialas tak wspaniala coreczke.
Ja rowniez.tylko moja Magdunia odeszla cztery lata temu. Miala 27 lat. Nie zalozyla jeszcze rodziny. Mieszkala z nami.
Pokonal ja rak.
Do dzisiaj nie moge w to uwierzyc, bo to jest za straszne , zeby obiac rozumem. Lecze sie, mam depresje.
Na poczatku, tuz po smierci Magduni, nie chcialam zyc. Powstrzymala mnie wiara, ze spotkam ja jeszcze, ze bedzeimy szczesliwe. Musze w to wierzyc. Inaczej zycie nie mialoby sensu. Tak kocham moja Kruszynke, biegam codziennie na cmentarz, aby z Nia porozmawiac, tak bardo tesknie. Bol jest nie do wytrzymania. Co robic?

Tysiące lampek kolorowych,
tysiące świateł na ulicy
I czasem jak tradycja każe
rozradowani kolędnicy
A my w oddali, zamyśleni
a my zamknięci we wspomnieniu
w tęsknocie, w bólu, bez uśmiechu
a my w czekaniu, w oddaleniu.
I bardzo chcemy, bardzo chcemy
uśmiechem witać Pana w żłobie,
ale nic z tego nie wychodzi
Nie potrafimy tak wbrew sobie.
I znów nadzieja błyszczy w świetle
I ta nadzieja z przyjściem Pana
Że jeszcze kiedyś się spotkamy
Że jeszcze kiedyś twarz kochana
Znów się przytuli i znów razem
Będziemy zawsze po kres trwania
Znów ta nadzieja z przyjściem Pana
Z blasku choinki się wyłania

Madziu....tak mi Ciebie brak kochana..

Najjaśniejsze(*)(*)(*)(*)(*)

SWIATEŁKO DLA CIEBIE MADZIU I NIEUSTAJACA MODLITWA...