Co zrobisz, gdy ja umrę, Panie? ***


Co zrobisz, gdy ja umrę, Panie?
Jam dzban twój (kiedy zbiję się w kawały?)
Jam napój twój (kiedy się kwaśny stanie?)
Jam twe rzemiosło, twe ubranie,
beze mnie stracisz sens twój cały.

Beze mnie, po mnie, dom postrasz,
w którym cię bliskie słowa grzały.
Spadnę z twych ciężkich stóp, jak spada
ten, którym jest twój aksamitny sandał.

Twój płaszcz nie będzie ci osłoną.
Twój wzrok, który, jak ciepłym łożem
wdycham policzkiem moim, Boże
szukać mnie będzie w każdej porze,
aż go utuli o wieczorze
obcych kamieni zimne łono.

Co będzie z Tobą? Ja się trwożę.




Opiekuj się Tatą... spoczywaj w spokoju Maciusiu (***)

Jak biały kamień\"

Jak biały kamień w głębi studni ciemnej,
Tak we mnie jedno czai się wspomnienie.
Nie walczę z nim i walczyć by daremno,
Bo w nim i radość moja, i cierpienie.
I chyba każdy, kto mi spojrzy w oczy,
Wyczytać musi je z ich smutnej treści.
I głębszym smutkiem twarz mu się zamroczy,
Niż gdyby słuchał samej opowieści.
W przedmioty ludzi niegdyś przemieniano
Ze świadomością im pozostawioną,
By smutki cudze wieczną były raną.
Tak w me wspomnienie ciebie przemieniono.

Pamiętam (***)

Kiedy przyjmuje się śmierć w duchu wiary i kiedy całe nasze życie jest nastawione na dawanie siebie, tak iż w końcu z radością i dobrowolnie składamy je w dłonie Boga – wówczas śmierć przeistacza się w spełnienie życia.


Thomas Merton

Pamiętam... zawsze (***)

Wiesz synku co najbardziej boli.
Brak Ciebie tutaj i wspomnienia.
Tyle się dzieje, ale niestety bez Ciebie.
Kocham Cię Maciusiu. )*(

Boże mój zmiłuj się na­de mną
cze­mu stworzyłeś mnie
na niepo­dobieństwo twar­dych kamieni


Pamiętam o Tobie, bądź szczęśliwy (***)

Czas mija, ale ból i tęsknota nie.
Kocham Cię synku )*(

miłość
tak – ona jedna
nie podlega upływowi czasu
trwa
jeśli jest – jest wieczna
a jeśli jej nie ma

klepsydry oceanów toczą ziarna piasku

H.Poświatowska

Pamiętam o Tobie (***)

Przychodzi do mnie ta­kie dziw­ne uczu­cie. Nig­dy się nie przed­sta­wi, ani nie po­wie po co przyszło. Przychodzi od kiedy Ciebie nie ma. Bez py­tania wsiąka we mnie i ścis­ka od środ­ka. Wte­dy nie po­może ani przy­jaciel, ani cze­kola­da. Ono nie da­je mi spo­koju, na­pełnia mnie niepo­kojem i ścis­ka co­raz moc­niej. Wte­dy ot­wieram kompa i przeglądam Two­je zdjęcia. To mi pomaga - uczu­cie to na jakiś czas zni­ka. To nie jest Tęskno­ta ani Smu­tek... Myślę, że to Strach. Strach przed życiem bez Ciebie, Maćku.
Kocham Cię synku. (*)

Stracić kogoś …

To tak jakby uciszyć wszystko dookoła
Kazać ptakom przestać śpiewać
Zatrzymać wiatr, żeby nie grał w konarach drzew

Stracić kogos…

To tak jakby zatrzymać czas
Aby nigdy jutra już nie było
Bo wszystko nagle staje się nie ważne.

Stracić kogoś…

To tak jakby spaść w otchłań nicości
Poznać jak bardzo boli tęsknota
Za kimś kto odszedł już na zawsze.

Stracić kogoś…

To tak jakby samemu wydać ostatnie tchnienie…..

Tęsknię )*(

Dob­re chwi­le dzi­siej­sze­go dnia są smut­ny­mi wspom­nieniami jutra....
Tęsknię )*(