W śmierci zaczyna się życie, które jest nieustanną, intensywnie przeżywaną teraźniejszością.

Pamiętam (***)

Śmierć mi nie będzie wiekuistą Nocą,
Lecz Wiekuistym Wieczorem!…”


Pamiętam, szczególnie w tym, dniu. Spoczywaj w spokoju (***)

Że tam, gdzie wisząc nad przestrzenią
Brzegi wieczności się zielenią,
Przedarłszy czasu mdłe osłony,
Wzgórzami tęsknot otoczony,
Zakwita ogród niezbadany,
Zaczarowany, obłąkany!
Zaczarowany skonem zorzy
I obłakany mgłą bezdroży!”



Pamietam (***)

Czekaniem zamykam czas i otwieram na nowo,
Odmierzam nowymi nocami i dniami -
kolejną klepsydrę stawiam na widoku,
spływające ziarna odbierają ostatnie skrawki nadziei,
czekaniem otwieram serce - to samo, jak sprzed lat,
tak samo cierpiące.

Pamietam (***)

nie umiem powiedzieć słowem
nie słowem tęsknię
ale rękoma
zamykającymi przestrzeń
ale krwią
opływającą ręce

Jesteś w moim tętnie
odkrzykującym sobie
powracającym do siebie
wiecznie pamiętającym

we mnie powstajesz
najgłębiej
i każdy oddech
który na mrozie krzepnie
przypomina że Jesteś...

Pamiętam (***)

Jutro nie umiera nigdy... bez względu, jaki to czas i wymiar... Ty jesteś i będziesz...... Poczywaj w Spokoju

Boże

Boże którego nie widzę
a kiedyś zobaczę
przychodzę bezrobotny
przystaję w ogonku
i proszę Cię o miłość jak o ciężką pracę


Pamiętam (***)

Do­piero późną nocą, przy szczel­nie zasłoniętych ok­nach gry­ziemy z bólu ręce, umiera­my z tęsknoty..

Każdy nowy dzień zaczyna się głęboka nocą
Nawet jeśli niebo zmęczyło się błękitem,
nie gaś nigdy światła nadziei.

Autor: Bob Dylan


Pamiętam (***)

Yeats William Butler

Śmierć

Trwóg i nadziei wyzbyta
Jest śmierć zwierzęcia w kniei;
Człowiek koniec swój wita
W trwodze, pełen nadziei;
On umarł wiele razy,
Raz w raz znowu powstaje.
Wielki człowiek bez skazy
Widzi morderców zgraję,
Drwina jest w jego dumie
I drwiąc żegna się ż życiem;
On śmierć na pamięć umie --
Człowiek: śmierci stworzyciel.


Pamietam (***)