Maćku... dobranoc

Dla Ciebie Maćku światełko do samego nieba

Zapach ognia wiatr rozsyła.
Smutne łzy w oku przysyła. Stoję na cmentarzu.
Kobieta siedzi. Przed nagrobkiem zmarłego.
Kto wie, czy to syn,
czy to miejsce pochówku jej ukochanego.
Siedzi samotna z oczami zaszklonymi.
Upamiętniając czasy, wspomnieniami tak pięknymi.
Pośród tłumów, którzy nie baczą na nią.
Idą dalej grobów szukając.
Zapala znicz, na ławkę siada.
Wzrok wpatrzony w grób, łza jej z policzka spada.
Widać, nie umie się pogodzić z losem.
Jak śmierć przyszła i zabrała jej bliskiego jednym ciosem.
Widać, ze swoim zmarłym rozmawia.
Widać kwiaty na nagrobku co chwilę przestawia.
Siedzi samiutka skulona, malutka.
Obok niej siateczki ze zniczami.
Stoi i wypatruje człowieka swymi oczami.
Wie, że już go nigdy tutaj nie zobaczy.
Siedzi na ławeczce pogrążona w rozpaczy.
Gdy wszyscy gonią, jej w miejscu stanął czas.
Każdy kiedyś umrze, każdy z nas.
Pozostanie nadzieja. Być może, gdzieś tam
zobaczymy się znowu za parę lat....


Tak bardzo Cię synku kocham....

Niczym piękny ptak…
Na ramieniu mym, przycupnął cichuteńko…
…czas.
I przygląda mi się bacznie kolejny już raz.
Przybrał piękne złote piórka, pragnie zmylić mnie…
przebija spojrzeniem szklaną taflę łez.
Przeniknąć chce głębiej… nie czuję… gdzie jest?
Czerwień serca go oślepia, a odłamki mocno ranią.
Pragnie stąpać delikatnie… niczym puch unosi się
błoga lekkość jego kroków… obezwładnia mnie.
Niech zawróci… wołam! krzyczę! drżę!
…zgrzyt… serce me przeszywa ból, strach paraliżuje mnie.
Pokruszony i spękany kryształ serca dźwięcznie brzmi
ta melodia… jest wspomnieniem o dziecięciu mym.
Nagle czuję trzepot skrzydeł… już nie stąpa… nie
wznieść się pragnie i szybować, wniknąć jeszcze głębiej mnie
nagle…
głośno spada w czeluść , otchłań czerni duszy mej
trzepot ucichł … błoga cisza…
czas… nie ubezwłasnowolnił mnie!
…może pustka go wessała… może rozpacz go wchłonęła…
może rozbił się na skałach, granit bólu i cierpienia… był nie do przezwyciężenia
leży tam bezbronny, słaby i obrazy duszy chłonie…
chce odnaleźć te wspomnienia… fotografie… pamięć mą
zabalsamowane w skarbcu… by przetrwały nawet mnie
wiem że nigdy ich nie znajdzie zginie zanim zdąży w niepamięci życia pogrzebać je…
…małe stopki, śliczny nosek, ciepluteńkie dłonie dwie
moje dziecię, ma kruszynka… wspomnienia me
mój bezcenny skarb bezpieczny już jest…
Nie pozwolę nigdy więcej przysiąść na ramieniu mym
szklaną taflę wzmocnił tytan
czas
pokonam i zwyciężę!

★　　( `✩´ ) 　★
　　★`•.¸.•´

Ból rozdziera zbolałe serce… ale pamięć o Tobie daje mi radość… uśmiecham się przez łzy…
do Ciebie Aniołeczku…

A Ty uśmiechnij się do mnie skarbeńku...

¯¯¯¯•❤•¯¯¯¯¯¯¯¯•❤•¯¯¯¯¯¯¯¯•❤•¯¯¯¯
RENIA M.JARECZKA PYRSAKA

Teraz jesteś szczęśliwy bo jesteś w niebie,
Po naszych policzkach spływają łzy
bo brakuje nam Ciebie.
Twoja dusza opuściła martwe ciało,
Nasze serce nie zapomni że Ciebie kochało.
Za wcześnie zapukałeś do bram niebios,
Dla nas to był wielki i smutny cios.
Wiemy że kiedyś znów się spotkamy,
Wszyscy na tą chwile szczerze czekamy...

♥.♥...(,) ...♥.♥
♥...♥.[__].♥...♥
.♥.♥..[__].♥.♥
..♥....[__] ..♥
......(____)

BRAKOWAĆ CIĘ BĘDZIE
PRZEZ WIECZNOŚĆ...

Są chwile gdy trzeba
cały ból wykrzyczeć
bez jednego słowa
łzami które w ciszy
przemkną się po twarzy
choć czas je wymaże
krzyczeć będą ciągle
rozerwaną duszą
niechaj łzy płyną
one upaść muszą...
/Ks.W.Buryła/
Maćku aniele mój ..

Bądź... najjaśniejszą gwiazdą w ciemną noc,
Tęczą na tle zachmurzonego nieba...
Bądź pamięcią w naszych sercach...
Po wszystkie dni naszego istnienia...
Bądź dobrym duszkiem, który czuwa nad Nami...
Bądź miłości wspomnieniem i w smutku pocieszeniem....

Dla Ciebie Maćku [*]

Umarli są niewidzialni, ale nie są dla nas nieobecni. Ich pełne światła oczy patrzą na nasze oczy..., pełne smutku i łez...