Graj aniele ciszy graj Twych strun Niechaj dotknie smutek .tęsknotę
Moja modlitwa, pamięć i światełko na dzisiejszy dzień (*)
...))

Wspomnienia moje,
wspomnienia jasne, ciche,
słoneczno-księżycowe blaski,
ulotność chwili,
przerzucam fotografie,
los wyboru nie zostawił…

Światełko pamięci niech płonie…w dal nieskończoną…
`•.¸♥¸.•´¯`•.¸ ♥¸. •´¯`•.¸♥¸.•`
Dla Ciebie…

Świat się pomylił...

Maćku [*]

Oni są z nami, niepokonani przez czas.
W każdym oddechu ...Życia pośpiechu są w nas.
Choć prawda jest taka że dla nich na zawsze stanęły słoneczne zegary.
To ciągle są obok by w tym co robimy dodawać nam siły i wiary.

*****(¨`·.·´¨)...(¨`·.·´¨)*****
*(¨`·.·´*·. ¸.·´ ** `·.¸.·´ `*
* `·.¸ ŚWIATEŁKO PAMIĘCI ¸.·´*
******(¨`·.·´¨)(¨`·.·´¨)*******
*******`·.(¨`·.·´¨)..·´********
********** `·.¸.·´***********

Nikt nie umiera na ziemi, dopóki żyje w sercach tych, którzy zostają.
Zawsze będziesz między nami, w pamięci i sercach pozostaniesz.

~~~~~~~~..........(*)
~~~~~~~~..........(())
~~~~~~~~.........((*))
~~~~~~~~......((((()))))
~~~~~~~~....((((((()))))))
~~~~~~~~......((((()))))
~~~~~~~~...[[[[[[[[[]]]]]]]]]]
.

Serce, jak boli zaszyte milczeniem, słone od łez...
(¯`..´¯)
`·.¸.·´
(¯`..´¯)
`·.¸.·´
Świat się pomylił!!!

Skarbie dziś tak pięknie się do mnie uśmiechałeś we śnie ,byłeś taki szczęśliwy
Wierzę ,że jesteś tam w niebie szczęśliwy. Kocham Cię najbardziej na świecie...

Maćku... dobranoc

Dla Ciebie Maćku światełko do samego nieba

Zapach ognia wiatr rozsyła.
Smutne łzy w oku przysyła. Stoję na cmentarzu.
Kobieta siedzi. Przed nagrobkiem zmarłego.
Kto wie, czy to syn,
czy to miejsce pochówku jej ukochanego.
Siedzi samotna z oczami zaszklonymi.
Upamiętniając czasy, wspomnieniami tak pięknymi.
Pośród tłumów, którzy nie baczą na nią.
Idą dalej grobów szukając.
Zapala znicz, na ławkę siada.
Wzrok wpatrzony w grób, łza jej z policzka spada.
Widać, nie umie się pogodzić z losem.
Jak śmierć przyszła i zabrała jej bliskiego jednym ciosem.
Widać, ze swoim zmarłym rozmawia.
Widać kwiaty na nagrobku co chwilę przestawia.
Siedzi samiutka skulona, malutka.
Obok niej siateczki ze zniczami.
Stoi i wypatruje człowieka swymi oczami.
Wie, że już go nigdy tutaj nie zobaczy.
Siedzi na ławeczce pogrążona w rozpaczy.
Gdy wszyscy gonią, jej w miejscu stanął czas.
Każdy kiedyś umrze, każdy z nas.
Pozostanie nadzieja. Być może, gdzieś tam
zobaczymy się znowu za parę lat....


Tak bardzo Cię synku kocham....