(*) Maciejowi (*)

MACKU<***>

Mój smutek jest jak rzeka
Muszę pozwolić mu by biegł
Ale sama zdecyduję
Gdzie będzie jego brzeg

Czasami zabiera mnie rwący pra
Fala żalu i smutku zalewa budząc trwogę
Lecz zawsze znajduję spokojne wody
Gdzie znów odpocząć moge.

Rozbijam się o skały gniewu
Moja wiara znika gdzieś i odpływa
Lecz sa inni pływacy
Którzy wiedzą czego mi potrzeba

Ich kochające dłonie podtrzymują mnie
Gdy nurt zbyt szybko odpływa w złą stronę
A ktoś dobry wysłucha mnie
Gdy w odmętach bezradnie tonę

Rzeka smutku to proces
Pozostawia za sobą przeszłości
Płynąc nurtem nadziei
Dotrę w końcu do brzegu przyszłości.
KOCHAM CIE ANILOKU******
======================
ANETKO nasze dzieci odeszły do Matki Bożej,aby narodzić się tam na nowo...A co z nami?
Wiem,że są będąc tak daleko...
bliżej niż blisko,ale nie tak wyobrażalismy soobie przyszłość.
My naprawde staramy się być dzielne,ale nie zawsze nam to wychodzi.
Chcielibyśmy pisac do nich wesołe rzeczy,dzielić sie radościami,ale czasami to wszystko nas przerasta...Ale kochamy ich tak bardzo i nie ma chwili,zeby nie byli w naszych myślach i nasze serca ich przytulaka,bo ręce nie mogą.....
PRZYTULAM ....RENIULEK

...pamiętam misiu...i strasznię tęsknię...(*)(*)(*)(*)...

kochamy cie

rozdarłeś me serce i pozostawiłeś niegojącą się ranę...:(

...pamiętam...pamiętam...pamiętam..i nigdy nie zapomnę...

....•°*”~...•°*”~.... •°*”....
... ŚWIATEŁKO PAMIĘCI ...
... .•°*”~...•°*”~... •°*”....

``````(
`````( (
`````( ((
````(*)))
````(*))))
```( (* ))))
``( ((*) ))))
``( ((*) ) )))
` (( ( (*) ) ) )
````[[][]]
【♚⋰☆⋱♚】
【♚⋰☆⋱♚】
【♚⋰☆⋱♚】
【♚⋰☆⋱♚】
【♚⋰☆⋱♚】
=========

✿,•*```*•, ✿✿✿ ,•*```*•,✿

Bądź..." Najjaśniejszą gwiazdą w ciemną noc, Tęczą na tle zachmurzonego nieba...Bądź pamięcią w sercach swoich bliskich po wszystkie dni Ich istnienia ...Bądź dobrym "Duszkiem" Który czuwa nad Nimi. Zawsze po prostu bądź obok swoich Bliskich.....

✿,•*```*•, ✿✿✿ ,•*```*•,✿

c.ŚP.W.MAKOWIECKIEGO

[*]

Aniele Boży, Stróżu mój, weź cienką nitkę w swoje ręce i nawlecz na nią
każde smutne, rozdarte, zagubione serce.
I zanieś ten korali sznur przed Matki Najłaskawszej oczy,
Ona je wszystkie we łzach umyje, otrze matczynym warkoczem.
Będzie im portem i spokojem po długim, ziemskim wędrowaniu
i każde wesprze prosząc Syna
radością wieczną obdarz Je, Panie.

Spoczywaj w pokoju MAĆKU w ten słoneczny, ale mroźny dzień.