"tam na dnie
został twój ślad
i moja łza
bo świat się pomylił"

['] ['] ['] ['] ['] [']

Ach, jak mi smutno
Ach, jak mi smutno! Mój anioł mnie rzucił,
W daleki odbiegł świat,
I próżno wzywam, ażeby mi zwrócił
Zabrany marzeń kwiat.
Ach, jak mi smutno! Cień mnie już otacza,
Posępny grobu cień;
Serce się jeszcze zrywa i rozpacza,
Szukając jasnych tchnień.
Ale na próżno uciszyć się lęka
I próżno przeszłość oskarża rozrzutną...
Cięży już nad nim niewidzialna ręka -
Ach, jak mi smutno!
A.Asnyk


Już zawsze smutno bez Ciebie Łukaszku będzie…
(*)

Życzę bliskim spokojnych dni...

Można odejść na zawsze, by stale być blisko.

— Jan Twardowski

PAMIĘTAM [']

Anioł i Jakub
Jak Jakub z Aniołem, tak ja z tym wspomnieniem
mocuję się, lecz nadaremnie,
bo ono silniejsze ode mnie
i słodkie nieskończenie
Maria Pawlikowska-Jasnorzewska

Spoczywaj w spokoju.
Pamiętam…Łukaszku...

(*)(*)(*)(*)(*)(*)

Życie matki, która straciła swoje dziecko, to......
to jak życie bez lata...


Śpij synku spokojne, niech Pan Bog ma Ciebie w opece...[*]

Fotografia
Gdy się miało szczęście, które się nie trafia:
czyjeś ciało i ziemię całą,

a zostanie tylko fotografia,

to - to jest bardzo mało...

Maria Pawlikowska-Jasnorzewska

Łukaszu...każdy dzień przybliża nas do spotkania z Tobą...z Wami...

(*)

„Czasem tak po ludzku
współczujesz nam Boże
Bo nawet Ty nie zawsze
Pomóc nam już możesz

Nie żebyś boskość swą
czy moc Bożą tracił
Lecz zbyt jasno widzisz
Że my mali tacy

Chowasz więc nasze sprawy
Do bocznej kieszeni
i jakbyś zapomniał
Że my tu na Ziemi

Samotni jak gwiazdy
Które w ruch puściłeś
Lub jak kruche gałęzie
Którym wiatr skradł siłę

A Twoje święte nakazy
tak niezwykłe plany
Często nam nie pojęte
Więc jak im sprostamy?

Choć Ty najlepiej wiesz
Po co zsyłasz burzę
Wiesz też kto cierpliwy
A kto nie wytrzyma dłużej

Tyle jest cierpliwości
w Twej boskiej postawie
Czasem tak nam trudno
Ty najlepiej wiesz – Panie”

Jesteś Łukaszku w mej pamięci i modlitwie.
(*)

Dziękuję mamusi za piękny wpis...i światełko dla Syna.

Myślę że nasi chłopcy już spotkali się...chyba ich wiele łączy...
A na nas spoglądają z góry czule...
Poślijmy im uśmiech...choć to takie trudne...