Smutne sobotnie światełko Łukaszku (*)

Na zawsze w naszej pamięci.

Łukaszku kochany .......Odtwarzamy w pamięci te piękne dni,gdyśmy a Wami przez życie za ręce szli,a dobre słowa serce radowały..Niech te wspomnienia są zawsze z nami,byście nigdy nie czuli,że jesteście tam w niebie sami..

Sobota kochany Syneczku szara, smutna, niesłychanie bolesna. Tak bardzo tęsknię Skarbie, tak bardzo Ciebie potrzebuję. Czy Ty to widzisz Skarbie, jak bez Ciebie jest tu źle, jak nie da się żyć, czy Ty to widzisz?
Tak bardzo Ciebie kocham, tak bardzo ponad życie.

Emily Dickinson
Nadzieja ma skrzydła, przysiada w duszy i śpiewa pieśń bez słów, która nigdy nie ustaje, a jej najsłodsze dźwięki słychać nawet podczas wichury.
╔════
║(¯`v´¯)
(¯` ะ̭̌♦̭̌ะ ´¯)v´¯)
║(¯`v´¯) ะ̭̌♦̭̌ะ ´¯)
(¯` ะ̭̌♦̭̌ะ ´¯)^¸_)
╚(_¸^¸_)
)¯`. ´/`
( ░)/-´¯(.........ŁUKASZU - SKARBIE......... MOJE SOBOTNIE
`-. /░´ )....ŚWIATEŁKO DLA CIEBIE
|/`---´.



Nie sposób oswoić się ze śmiercią. Żołnierze, lekarze i przedsiębiorcy pogrzebowi widzą ją bez przerwy i przyzwyczajają się do pewnych jej aspektów, lecz nie do jej istoty. Nie sądzę, aby ktokolwiek to potrafił. Dla mnie otrzymanie wiadomości o śmierci bliskiej osoby jest jak droga w dół po znanych, lecz pogrążonych w mroku schodach. Chodziłeś nimi milion razy i wiesz, ile stopni jeszcze przed tobą, ale gdy chcesz stanąć na następnym, okazuje się, że go nie ma. Potykasz się i nie możesz w to uwierzyć. I od tej pory będziesz się tam potykał często, ponieważ, jak wszystkie rzeczy, do których przywykłeś, ten brakujący stopień stał się cząstką ciebie.
Jonathan Carroll

Jak mam wyrazić ból i rozpacz Skarbie. Jak mam opisać to co czuję, kiedy tęsknota wciąż poraża, kiedy bezsilność paraliżuje.
Jak mam uśmiechać się do ludzi, kiedy mi wcale nie do śmiechu,
jak mam rozmawiać, jak pracować.
Tak czasem chciałabym gdzieś zniknąć i nic nie musieć już udawać.
Ale najbardziej to bym chciała z Tobą kochany Syneczku porozmawiać, z Tobą kochany Syneczku porozmawiać.........
Tak bardzo Ciebie kocham, tak bardzo ponad życie.

Poranne światełko Łukaszku...

Łukaszkowi [*]

Dobranoc Łukaszku...

Tumidajewicz

Nadzieja
to ogień, który chce płonąć
nawet wtedy, gdy jest gaszony.

Karl Guido Rey