Najsmutniejsze są oczy w których zgasła nadzieja,
ludzie którzy by chcieli lecz nie mogą
nic pozmieniać ...

Najsmutniejszy jest dzień,
gdy wstając rano nie wiemy po co żyć,
gdy chcielibyśmy coś zrobić
lecz najlepiej nie robić nic ...

Najsmutniejsze są łzy,
wypłakane z tęsknoty,
i zakochane marzenia pośród bezgwiezdnej nocy ...

Najsmutniejsze są wspomnienia,
które zadają okropny ból,
Najsmutniejsze jest własne serce
gdy cichutko woła ...
"wróć" ...

"A JA BĘDĘ TWYM ANIOŁEM,
TWĄ RADOŚCIĄ,SMUTKIEM,ŻALEM...
BĘDĘ GWIAZDĄ NA TWYM NIEBIE,
BĘDĘ ZAWSZE OBOK CIEBIE..."

___¶¶¶¶¶¶¶____¶¶¶¶¶¶¶¶
_¶¶_______¶¶_¶¶_______¶¶
¶¶__________¶__________¶¶
¶¶____________________¶¶
_¶¶_____________¶¶¶¶___¶¶¶¶
___¶¶__________¶¶¶¶¶¶_¶¶¶¶¶¶
_____¶¶_________¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶
_______¶¶_________ ¶¶¶¶¶¶
__________¶¶____¶¶__¶¶¶
____________¶¶_¶¶____¶
______________¶

Córka śp.J M Biernackich
๑۩.۩๑ __ღ__ღ___ღ__ ๑۩.۩๑

Stawiam
Wiązankę z ulubionych kwiatów
Zapalam
Kilka zniczy,których płomienie
Unoszą się do nieba
Zostawiam
Żarliwą modlitwę za spokój duszy
Dla naszego najukochańszego
Aniołka
๑۩.۩๑Pokój Twej Duszy ๑۩.۩๑

.Oni są z nami
Niepokonani przez czas
W każdym oddechu
Życia pośpiechu są w nas
Choć prawda jest taka
Że dla nich na zawsze
Stanęły słoneczne zegary
To ciągle są obok
By w tym co robimy
Dodawali nam siły i wiary. Wy jesteście naszą Miłością Nadzieją Wiarą, Pomocą. NAJJAŚNIEJSZE ŚWIATEŁKO NASZEJ PAMIĘCI PIĘKNY ANIOŁKU(*)(*)(*)

(*)

ღღ ŚWIATEŁKO PAMIĘCI ღღ

....... ........(,))
....... .....[⊰ღ⊱]
........ ....[⊰ღ⊱]
....... .....[⊰ღ⊱]
....... ...............

===================
☼ Mama Anielskiej Gromadki ☼

Panie

Zabierasz Ich z tego świata

Czasem zupełnie nieświadomie

Bez Ich woli

Pragnęli żyć

Pragnęli kochać

Pragneli po prostu być

Odebrałeś Im to

Najwspanialsze lata,które mięli przed sobą

Najcudowniejsze chwile Ich życia

Niedoczekanie

Teraz Ich tu nie ma

Pozostawili po sobie tylko wspomnienia

Cząstkę Ich samych

Chwile spędzone z Nimi

Chwile,które już nie wrócą

Bo Ich tu nie ma...

Zabrałeś Ich do Twego Królestwa...

"Wierzymy...
że się kiedyś spotkamy.
Tam na górze...
na końcu naszej drogi.
Na zawsze wszyscy
razem zamieszkamy...
I nie będziemy czuć już trwogi…"
W nieustającym pamiętaniu zapalam światełko (*)

Pogodzenie mój Panie
Tak ono we mnie jest
Lecz nieraz jakieś słowo
Czy jakiś dziecka gest
W pamięci się pojawi
Łza od nowa więc lśni
I wtedy ta kolej rzeczy
Jak drzazga we mnie tkwi
Jak drzazga nie do wyjęcia
Rana nie zagojona
Nie przytulę nie wezmę
Dziecka w swoje ramiona
I choć nie pytam dlaczego
I szeptam zgoda w pokorze
To jednak mój duch słabiutki
Sprzecza się z Tobą Boże
Weź na ramiona Panie
Pod rękę lub jak chcesz
Weź rodziców płaczących
Przeczytaj dziś ten wiersz
Pomóż im iść przez życie
Dzieci przysyłaj w snach
A potem… potem Panie
By po nas wyszły spraw**Pamiętam Kseniu**(*)(*)