W białej, z wiatrem tańczącej,
nieziemskiej pościeli źrenice rozszerzę
czując każdym zmysłem jej miękki puch
I wtedy w kwiaty tańczące, poetów skrzydlatych,
w eden uwierzę
gdy stać będzie przede mną przejrzysty duch
Język zostawię, o włosach zapomnę i ciało pogrzebię
mięsnie, palce i serce które bije
Wszystko zakopię w szmaragdowej kuli- dla Ciebie
bo ja tylko przez Ciebie i dla Ciebie żyję.
I żyć będę zawsze, tutaj czy tam
na szarej, niewdzięcznej kuli, bez miłości praw
lub za jedną ze złotych, piotrowych bram.
Z Gabrielem chcę latać
, niebiańskie Tatry odkrywać
alabastrowe skrzydła na słabe barki włożyć
by Wisłę z góry podziwiać.
Dlaczego wciąż widzę w twych mokrych oczach
swe odbicie,
mamo tutaj mam lepsze życie...

[*]

Tak, tak trudno żyć gdy serce dziecka przestało bić.Bezradność przytłacza, bezsilność dobija,i żyję na przekór wszystkiemu.Kocham Cię córeńko, tak bardzo kocham

I znów masz pełne ramiona dzieci..........

TAK TRUDNO ŻYĆ
GDY SERCE DZIECKA
PRZESTANIE BIĆ
(***********)

♥ ♥♥ ♥ ♥♥ ♥ ♥♥ ♥ ♥♥ ♥ ♥♥
♥ ♥♥ ♥ ♥♥ ♥ ♥♥ ♥ ♥♥ ♥ ♥♥
♥ ♥♥ ♥ ♥♥ ♥ ♥♥ ♥ ♥♥ ♥ ♥♥
♥ ♥♥ ♥ ♥♥ ♥ ♥♥ ♥ ♥♥ ♥ ♥♥
♥ ♥♥ ♥ ♥♥ ♥ ♥♥ ♥ ♥♥ ♥ ♥♥
♥ ♥♥ ♥ ♥♥ ♥ ♥♥ ♥ ♥♥ ♥ ♥♥
♥ ♥♥ ♥ ♥♥ ♥ ♥♥ ♥ ♥♥ ♥ ♥♥
♥ ♥♥ ♥ ♥♥ ♥ ♥♥ ♥ ♥♥ ♥ ♥♥
♥ ♥♥ ♥ ♥♥ ♥ ♥♥ ♥ ♥♥ ♥ ♥♥
♥ ♥♥ ♥ ♥♥ ♥ ♥♥ ♥ ♥♥ ♥ ♥♥
♥ ♥♥ ♥ ♥♥ ♥ ♥♥ ♥ ♥♥ ♥ ♥♥
♥ ♥♥ ♥ ♥♥ ♥ ♥♥ ♥ ♥♥ ♥ ♥♥
♥ ♥♥ ♥ ♥♥ ♥ ♥♥ ♥ ♥♥ ♥ ♥♥
♥ ♥♥ ♥ ♥♥ ♥ ♥♥ ♥ ♥♥ ♥ ♥♥
♥ ♥♥ ♥ ♥♥ ♥ ♥♥ ♥ ♥♥ ♥ ♥♥
♥ ♥♥ ♥ ♥♥ ♥ ♥♥ ♥ ♥♥ ♥ ♥♥
♥ ♥♥ ♥ ♥♥ ♥ ♥♥ ♥ ♥♥ ♥ ♥♥
♥ ♥♥ ♥ ♥♥ ♥ ♥♥ ♥ ♥♥ ♥ ♥♥
♥ ♥♥ ♥ ♥♥ ♥ ♥♥ ♥ ♥♥ ♥ ♥♥
♥ ♥♥ ♥ ♥♥ ♥ ♥♥ ♥ ♥♥ ♥ ♥♥
♥ ♥♥ ♥ ♥♥ ♥ ♥♥ ♥ ♥♥ ♥ ♥♥
♥ ♥♥ ♥ ♥♥ ♥ ♥♥ ♥ ♥♥ ♥ ♥♥
♥ ♥♥ ♥ ♥♥ ♥ ♥♥ ♥ ♥♥ ♥ ♥♥
PAMIĘTAM
KOCHANA KSENIU

♥ ♥♥ ♥ ♥♥ ♥ ♥♥ ♥ ♥♥ ♥ ♥♥
♥ ♥♥ ♥ ♥♥ ♥ ♥♥ ♥ ♥♥ ♥ ♥♥
♥ ♥♥ ♥ ♥♥ ♥ ♥♥ ♥ ♥♥ ♥ ♥♥
♥ ♥♥ ♥ ♥♥ ♥ ♥♥ ♥ ♥♥ ♥ ♥♥
♥ ♥♥ ♥ ♥♥ ♥ ♥♥ ♥ ♥♥ ♥ ♥♥
♥ ♥♥ ♥ ♥♥ ♥ ♥♥ ♥ ♥♥ ♥ ♥♥

SPOCZYWAJ W SPOKOJU