…Życie jest jak płomień palącej się świecy… Zostanie zdmuchnięty, lub dotrwa do końca, lecz zgaśnie na pewno...

Prowadzą nas i chronią Anioły...

...życie jest ulotne, pamięć wieczna...

Pamiętam

(*)(*)(*)

"Śmierć nie jest końcem wszystkiego...
Przeszłam tylko do sąsiedniego pokoju...
Nadal jestem sobą...
I dla siebie jesteśmy tym samym, czym byliśmy przedtem...
Zatem nazywaj mnie jak zawsze...
Nie zmieniaj tonu głosu, nie rób poważnej i smutnej miny...
Śmiej się, tak jak dawniej robiliśmy to razem...
Uśmiechaj się, myśl o mnie, módl się za mnie...
Niech moje imię będzie wciąż wymawiane...
Ale tak jak było zawsze, zwyczajnie i bez oznak zmieszania...
Życie przecież oznacza to samo, co przedtem, jest tym samym, czym zawsze było...
Żadna nić nie została przerwana...
Dlaczego więc miałabym być nieobecna w twoich myślach, tylko dlatego, że nie możesz mnie zobaczyć?
Czekam na Ciebie bardzo blisko...
tuż-tuż...
Po drugiej stronie drogi...
Dzieli nas tylko czas...
Bo ja już doszłam, a ty wciąż jeszcze idziesz... "

Pamiętam,Kseniu

http://adrianrogowski.pamietajmy.com.pl/

Wiersz ks. Lucjana Szczepaniaka SCJ

"Nie rozumiem...

Panie, kto zrozumie Ciebie...
Wszak zamknąłeś swoje Serce
W piersiach rodziców dziecka
I nauczyłaś ich kochać...

Nie dziw się, że teraz płaczą,
Bo nie przeczuwali
Że tak szybko wróci do Ciebie,
A oni zostaną sami...

Proszę, daj im nadzieję,
Która jak balsam
Zagoi duchowe rany
I pozwoli dalej żyć...

Jeśli nauczyłeś kochać bliskich
To daj również siłę,
Aby się z nimi rozstać
I zaufać, że dobrze im u Ciebie..."

I tak będzie po kres moich dni tam gdzie ja tam zawsze będziesz Ty . Pamiętamy każdego dnia.

Odchodząc na jasne błonie, nie zabrałaś z sobą nic... nam pozostało westchnienie i wspomnienia Twoich ócz... Pamiętam... Dbaj i czuwaj nad Mamą (***)