Tyle się jeszcze miało wydarzyć!
Dlaczego się nie wydarzyło­?
O tyle jeszcze miałam zapytać
Dlaczego nie pytałam?
Przecież co wiem zawdzięczam tobie
Ten wściekły upór
I lojalność
Tą serca szczerość
I wrodzoną hardość!
Tak bardzo chciałam Ci powiedzieć....
Ale Ty wiedziałeś przecież....
Zawsze komuś pomagałeś
Ale jak było trzeba
To z błotem zmieszałeś
Tak mnie bawiły ich głupie miny
A teraz zęby zaciskam
I łzy połykam
Ale myśle sobie
Może się kiedyś spotkamy...
Poczekaj na mnie.....
jeszcze troche.

Patrzę w niebo
I wiem, że Ty tam jesteś
Że patrzysz na mnie
Wiem, że smucisz się
Jak ja jestem smutna
I jesteś przy mnie
Choć Cię nie widzę
Ty pocieszasz mnie
Wiem, że cieszysz się
Gdy jestem szczęśliwa
I przeżywasz to wszystko jak ja
Noszę Cię w sercu
Które Cię bardzo kocha
Ale pomimo tego
Brakuje mi Ciebie Tato

Gdy zamknę oczy swe usłyszę Twój głos.
Jak orzeł unosisz się do wrót niebiańskich bram.
Ostatnie spojrzenie i przechodzisz do boskiego raju.
Choć tęsknisz za nami, będzie wszystko dobrze
spotkamy się wszyscy tam i będziemy wiecznie żyć
nic już nie rozdzieli nas.
Do tej pory musimy dalej żyć
robić wszystko, co wcześniej,
jak byś był razem z nami tu.

Spoglądasz na nas z góry uśmiechasz się,
płaczesz że nie ma cię z nami tu.
Wiem, że dobry Bóg wynagrodzi Ci całe życie Twe,
poczekaj tam kiedyś nadejdzie ten czas,
że będziemy razem, ale na razie musimy żyć tu i teraz.

Jeszcze całe życie przed nami jest
wszystkie marzenia Twe spełnią się.
Wszystko dla Ciebie będę robić
nigdy nie zapomnę Twych dobrych rad.
Nie płacz, więc wszystko będzie dobrze
choć inaczej, ale tego nie zmieni już nikt trzeba dalej żyć.

Doczepiłabym Ci skrzydła,
Bo wyglądasz tak niewinnie
I tylko ich Ci brakuje,
By stać się prawdziwym aniołem...

Ale te skrzydła ode mnie
Byłyby zrobione z papieru
Z doklejonymi kilkoma piórami ptaków
Jednak nie uniosły by Cię w powietrze

Bóg Ci ofiaruje piękniejsze, prawdziwe
Pełne jego miłości największej w świecie.
One poniosą Cię w górę, do nieba,
Tam będziesz żył wiecznie...

Bez cierpień,
bez bólu,
bez nieszczęść,
bez ziemskiego zła...

Do dziś czuję Twój zapach...
Nie mam go już na co dzień....
Proszę...wróć Tato................

Był fundamentem rodziny,
przystanią bezpieczeństwa –
strażnikiem mego dzieciństwa,
znakiem odwagi i męstwa.

Radą wspomagał w potrzebie
mocno do piersi przytulił
i nie wstyd było się wypłakać
w rękaw ojcowskiej koszuli.

---

Za to, że byłeś Przyjacielem,
a przede wszystkim za to,
że nigdy we mnie nie zwątpiłeś -
za miłość...

Dziękuję Tato.

Samotna róża na półce czeka
przywołuje me wspomnienia - z bardzo daleka,
z tamtych dni co przepłynęły jak rzeka...
a czas nie zwleka, ciągle ucieka...

Co było, to było, co może być - jest
A będzie to co będzie
Lecz zawsze to miło, że nie brak nam miejsc
Do których wracamy pamięcią...

Szanujmy wspomnienia, smakujmy ich treść
Nauczmy się je cenić...

("*")

riposa in pace.....