Krzysztof Głuc (1964–2010) – Nekrolog | FUNER ®

Ania

13 lat temu

Bądź światłem, co prowadzi.
Bądź lekarstwem, co ból zgładzi.
Bądź pocieszeniem w cierpieniu.
Bądź ciszą w milczeniu.
Bądź oddechem w duszności.
Bądź opanowaniem w złości.
Bądź śmiechem w radości.
Bądź nadzieją w beznadziejności.
Bądź odwagą w strachu.
Bądź ptakiem na dachu.
Bądź łzą we wzruszeniu.
Bądź mądrością w uczeniu.
Bądź słowem w modlitwie.
Bądź spokojem w gonitwie.
Bądź schronieniem w bezdomności.
Bądź westchnieniem w młodości.
Bądź skarbem w nicości.
Bądź zbroją w litości.
Bądź zachwytem w marzeniu.
Bądź pamięcią we wspomnieniu.

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

Zabezpieczenie AntySPAM w trosce o jakość treści:
Proszę podać wynik:* 1 dodać 2 dodać 2 =

K.....(*)

13 lat temu

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

TOMMASO.....

13 lat temu

riposa in pace....

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

M.......

13 lat temu

Bog tak chcial.....

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

PAMIETAMY......

13 lat temu

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

Ania

13 lat temu

Tak nagle odszedłeś …Tato….
Tyle powiedzieć, ci chciałam,
Nie znałam Twych planów Boże…..
Może gdybym wiedziała….
Ty też nie wiedziałeś …Tato,
Że nadszedł już czas rozstania,
Bo przecież byś nie mógł odejść,
Tak nagle….bez pożegnania.
Pamiętam wszystko …Tato…
Uczyłeś mnie jak żyć dumnie,
Z tobą chodziłam za rękę,
By się nie zgubić w tłumie.
To pożegnanie jest …Tato,
Wiem, ze nie spotkam tu ciebie,
Jak sobie mam z tym poradzić,
Do dzisiaj wciąż tego nie wiem.

Ty przecież musisz to wiedzieć,

Jak bardzo wciąż tęsknię….Tato…