Jes­teś naj­jaśniej­szą gwiazdą na niebie
- pier­wszą która się za­pala i os­tatnią która gaśnie.
Jes­teś ciepłym po­wiewem wiat­ru na mej skórze.
Jes­teś liściem spa­dającym z drze­wa wprost na mo­je ramię.
Jes­teś pro­mieniem słońca, prze­bijającym się przez obłoki chmur.
Jes­teś pta­kiem szy­bującym w przestworzach.
Jes­teś w moich snach i każdej myśli.
Jes­teś częścią mo­jej ut­ra­conej duszy...
Jes­teś i już zaw­sze będziesz, Tato.

Twe oczy na wieki już się zam­knęły.
Smu­tek w ser­cach u nas po­zos­tał po To­bie,
już się nie uśmie­chniesz,
już nie odez­wiesz.
Lecz wszys­cy niejedną świe­czkę na Twym gro­bie za­palą, bo na wieki za Twą dob­roć Cię za­pamiętają.

Wiemy, że choć od­szedłeś jes­teś ciągle wśród nas
Two­ja dusza zos­tała, choć ciało zab­rał już czas
Czu­jemy Twoją obec­ność, w każdym życia mo­men­cie
Czu­jemy Two­je spoj­rze­nie, pat­rząc na Two­je zdjęcie
Wciąż pat­rzy­my na chmu­ry, chcąc zo­baczyć tam Ciebie
Wiemy, że na nas pat­rzysz, będąc na górze w Niebie
Ciągle nad na­mi czu­wasz, aby móc nas ob­ro­nić
Nie mógłbyś poz­wo­lić na to, by nas nie miał kto chro­nić
Chciałeś być z na­mi zaw­sze, ale śmierć Cię zab­rała
Naj­ważniej­sze zos­tało, two­ja miłość - przet­rwała

Choćbym nie wiem jak głośno krzyczała
nie wykrzyczę
Choćbym nie wiem jak długo płakała
nie wypłaczę
Choćbym nie wiem jak się starała
tego że Cię zabrakło
światu nie wybaczę!

riposa in pace....

BOG TAK CHCIAL..

...wspomnień nikt nam nie odbierze

Był fundamentem rodziny,
przystanią bezpieczeństwa –
strażnikiem mego dzieciństwa,
znakiem odwagi i męstwa.

Radą wspomagał w potrzebie
mocno do piersi przytulił
i nie wstyd było się wypłakać
w rękaw ojcowskiej koszuli.

---

Za to, że byłeś Przyjacielem,
a przede wszystkim za to,
że nigdy we mnie nie zwątpiłeś -
za miłość...

Dziękuje Tato.