Kasieńko
(*)(*)(*)(*)(*)(*)

KOLĘDA DLA NIEOBECNYCH

A nadzieja znów wstąpi w nas
Nieobecnych pojawią się cienie
Uwierzymy kolejny raz
W jeszcze jedno Boże Narodzenie
I choć przygasł świąteczny gwar
Bo zabrakło znów czyjegoś głosu
Przyjdź tu do nas i z nami trwaj
Wbrew tak zwanej ironii losu

Daj nam wiarę, że to ma sens
Że nie trzeba żałować przyjaciół
Że gdziekolwiek są dobrze im jest
Bo są z nami choć w innej postaci
I przekonaj, że tak ma być
Że po glosach tych wciąż drży powietrze
Że odeszli po to by żyć
I tym razem będą żyć wiecznie

Przyjdź na świat, by wyrównać rachunki strat
Żeby zająć wśród nas puste miejsce przy stole Jeszcze raz pozwól cieszyć się dzieckiem w nas
I zapomnieć, że są puste miejsca przy stole

A nadzieja znów wstąpi w nas
Nieobecnych pojawią się cienie
Uwierzymy kolejny raz
W jeszcze jedno Boże Narodzenie
I choć przygasł świąteczny gwar
Bo zabrakło znów czyjegoś głosu
Przyjdź tu do nas i z nami trwaj
Wbrew tak zwanej ironii losu

Przyjdź na świat, by wyrównać rachunki strat
Żeby zająć wśród nas puste miejsce przy stole
Jeszcze raz pozwól cieszyć się dzieckiem w nas
I zapomnieć, że są puste miejsca przy stole

Pamiętam słonko (*)

...Są słowa, których nikt nie usłyszy,
Są życzenia, których nikt nie otrzyma,
Są łzy, których nikt nie osuszy,
Są serca, które na zawsze krwawiące będą....

Dla Ciebie Kasiu moja pamięć i modlitwa (*)

Zdarza się, że Anioły schodzą na ziemię.
To Bóg je wysyła.
Zasypiają by otworzyć oczy przy matce.
Potem dorastają urocze, pogodne.
Mało, kto dostrzega ich skrzydła.
A mimo to zdobywają serca uśmiechem.
I skromnością...
Niczego nieświadome znów zasypiają.
I budzą się w niebie, tak po prostu...
Pamiętam Aniołku (*)

........................)
.......................(,)
..........).........._'!/'_
.........(,).........(""""")
......._'!/'_.???????????
.......(""""").......
....???????????...........
PAMIĘTAM

Wyrwane z piersi serce
na próżno szuka
oddechu pachnącego mlekiem,
pomarszczonego we śnie noska,
wyrzuconych do góry bezbronnych ramionek,
kapryśnego krzyku,
tupotu nóżek obijających bosymi piętami
świeży trawnik,
dłoni bezwiednie skubiących rąbek
matczynej spódnicy.

Wyrwane z piersi serce
szybuje wśród Anielskich Dzieci,
czuje wszystkie Anielskie radości,
rozumie Anielskie posłannictwo,
dostrzega Anielską nadzieję
i z Anielską cierpliwością czeka.


Kasiuniu...tęsknimy
(*)(*)(*)

Pomiędzy nami wciąż mieszkają Ci, o których pamięć troskliwie dbamy i choć ich nie ma, nie umierają, radośni, wielcy, wszystkim życzliwi, tacy zostają…

(*)(*)(*)Pamiętam(*)(*)(*)
<*><*><*><*><*><*>