Zawsze chciałaś, jak Pan Król (Twój samochodzik ulubiony) dotrzeć pierwsza do mety.....

Córeczko brakuje nam Ciebie, nie możemy poukładać sobie życia, znaleźć miejsca w domku, cały czas szukamy Ciebie i widzimy na każdej niemal rzeczy dotkniętej przez Ciebie Twój entuzjazm, Twój paluszek, Twój uśmiech. Dom przepełnia pustka, żałość i chęć cofnięcia czasu do tego feralnego piątku, który zaczął się naprawdę pięknie, by u schyłku dnia przynieść nam ból, cierpienie i gorycz.

Wszędzie są Twoje rysuneczki, piękne uśmiechnięte kwiatki, Twoje samochodziki dokładnie narysowane, Twoja fantazja .... ach córeczko przyjdź do nas :-(

"Bose Aniołki siedzą na chmurkach, a każdy lekko jak piórko fruwa i każdy czuwa, cichutko czuwa. Nad tatą, który płakać nie umie, nad siostrą, która nic nie rozumie, nad dziadkiem, babcią smutną czasami i swoją mamą- osnutą łzami. I każdy woła cicho z daleka: mamo już nie płacz, mamo ja czekam..."