Czasu nie było na pożegnanie... Teraz zostało tylko płakanie. Teraz ten smutek w garści Cię trzyma, Trzyma za szyje, dusić zaczyna... Póki ktoś żyje, to go kochamy, Lecz to po śmierci go doceniamy. wtedy widzimy jaki był cenny, Wtedy ogarnia smutek brzemienny, Wtedy to rozpacz, wtedy tęsknota, Jakże naiwna życia prostota..... Wtedy wyrzuty nami władają, Wtedy uczucia hołdy składają... Wtedy za późno na przeprosiny, Jedno, co możemy - wciąż się modlimy...[*]

Tak mało jest szczęścia na ziemi,że trzeba zbierać wspomnienia,by w chwilach smutnych upajać się nimi jak wodą w chwili pragnienia.... Światełko Pamięci zostawiam Ci Karolinko(*)(*)(*)

Czasem odchodzą dobrzy ludzie Co nam pomogli w życiu wiele I próżno wtedy pytać Boga Czemu odchodzą przyjaciele... Lecz Oni przecież żywi Nadal wytrwale są wśród nas Ich dusze przy nas pozostały Tylko ich ciała zabrał czas....ZAWSZE W MOJEJ PAMIĘCI...(*)

__((*))__PAMIĘTAM__((*))__

Twoje serce bić przestało,Twoje ciało w morzu schowano, ale Ty żyjesz w naszych sercach i w pięknych wspomnieniach ....(*)(*)(*)

NIECH CIE NIGDY SEN ZLY NIE OBUDZI(*)(*)(*) SPIJ W SPOKOJU NASZ ANIELE(*)(*)(*)

Każdy dzień jest kwiatem ,który zakwita w naszych rękach.Tam gdzie się kocha,nigdy nie zapada noc.Serce to cząstka człowieka,które Tęskni , Kocha i Czeka. Karolus Żyjesz w moim Sercu ,Pamięci i Modlitwie.Bądz Szczęśliwa w Domu Ojca....(*)

"Odeszłaś tak nagle i niespodziewanie, wprost nie do uwierzenia, Tobie miłość i kwiaty, nam łzy i wspomnienia". Z cichym wspomnieniem pozostawiam ślad mojej pamięci i modlitwy (*)

Non omnis moriar. (Nie wszystek umrę). Głęboko w to wierzę Karolinko, jak i w to, że jeszcze się spotkamy...[*]