Bez Ciebie świat, to dzień bez słońca,
gdy wieje chłodny wiatr i liście strąca.
Bez Ciebie świat, nie jest muzyką,
to cichy pusty takt, droga donikąd.
Światełko Jurcyś

Patrzę na Twoją fotografię
Na nieruchomy obraz nieba
Dotknąć Twej dłoni nie potrafię
A jej dotyku tak mi trzeba!
Patrzę w Twe oczy nieruchome
Widzę w nich ognie, które płoną
Wpatrzone we mnie, rozmarzone
Tak bardzo chciałabym w nich utonąć!
Są dla mnie jak zachody słońca
Jak źródła wody na pustyni
I patrzeć mogłabym w nie bez końca
Bo nawet gwiazdy bledną przy nich!
Masz w oczach niebo rozognione
Jak słońca kula o zachodzie
Bo zachodzące łuną słońce
Oddaje pokłon Twej urodzie!
Patrzę na Twoją fotografię
Bo tylko tyle teraz mogę...
Światełko Jurcyś

Łzy obeschną, lecz oczy nie przestaną płakać
Krzyk umilknie, lecz serce nie przestanie wołać
Dłonie opadną, lecz nie przestaną szukać
Twarz się wygładzi, lecz wnętrze będzie krwawić
Rana się zabliźni, lecz nie przestanie boleć
Rozpacz umilknie, lecz tęsknota nie opuści
Czas minie, lecz nie przyniesie ukojenia....
Światełko Jurcyś

Byłeś mi jak promień słońca,
Tobie spokój na wieki,
mnie smutek bez końca...
Światełko Jurcyś

Po stracie kogoś bliskiego
W bólu jesteśmy sami!
Nikt nie zrozumie tego:
Z rozpaczy umieramy!
Rocznicowe światełko Jurcyś

Jak nazwać wzruszenie,
które mnie ogarnia,
gdy w oczach pamięci mi stajesz?
Lub zdania połowa zabrzmi w uszach nagle,
gest jakiś Ciebie oddaje?
Jak nazwać tęsknotę do żalu podobną i
gorzką jak łzy połykane,
Gdy patrzę w twe oczy spokojne i smutne
z fotografii na ścianie?
Jak nazwać tę ciszę w alejce cmentarnej,
gdy biegnę by spotkać się z Tobą?
Lecz zamiast Ciebie skrawek ziemi czarnej,
co zabrał mi postać tak drogą.....
Pochylam głowę i zostawiam
swoją Pamięć dla Ciebie.
Światełko rocznicowe Jurcyś

Stoję w oknie patrzę w dal ....
dni minionych jest mi żal .......
Odpłynęły we mgle jak cienie ......
Lecz proszę niech pozostanie
chociaż wspomnienie ....
5 Rocznicowe światełko Jurcyś

A czas płynie...
płynie jak wody wielka rzeka,
milionami kropli,
co spłynęły łzą spod oka.
Światełko Jurcyś

Kiedy odchodzi nagle ktoś bliski
I cząstka Ciebie umiera z Nim...
I pustka wokół i nicość wszystkim,
Struna rozpaczy gdzieś w głębi drży.
Serce przebija Ci ostry sztylet,
Rozpruwa oddech powietrza łyk,
Wspominasz zmarłe, minione chwile,
W gardło się wdziera żałosny krzyk.
Światełko Jurcyś

Czasami wieczorem, usiądę w fotelu,
pomyślę o Tobie, o tym co nas łączyło,
z czego się śmialiśmy, dlaczego płakaliśmy,
bo nawet te wspomnienia pozwalają na chwilę szczęścia.
Bo myśleć to znaczy wciąż pamiętać....
Światełko Jurcyś