Tumidajewicz

Stanąć pochylić głowę
może zapłakać ukradkiem
wpatrując się w miejsce
z którego nikt nie zawoła
tylko wspomnienia krzyczą
odległe jak jeden dzień
tłumiąc trzask płonącego znicza...

Kro­pel gorzkich łez, plusk wybrzmiewa
Zagłusza zra­nione­go ser­ca brzmienie
Jak je­sień liści poz­ba­wia drzewa
Tak tra­ci sens mo­je istnienie.

Do końca już dni me­go żywota
Nic mu­ru między na­mi nie skruszy
I od­wie­czna za Tobą tęsknota
Nie poz­wo­li łez moich osuszyć.

......................(,)
.....................[__] Weekendowe Światełko Pamięci ♥

Zapalam Ci światełko z tęczowym promieniem.
Które w mym sercu płonie codziennym wspomnieniem ♥



♥▒.....................)
♥▒....................()
♥▒..................(( ))
♥▒.................(((,)))
♥▒................((( ,)))
♥▒................((((,)))
♥▒................((((,))))
♥▒..............(((((,,)))))
♥▒..................[][*][]....
♥▒.........【☾●✽●☽】 ŚWIATEŁKO PAMIĘCI
♥▒.........【☾●✽●☽】 WRAZ Z MODLITWĄ DLA
♥▒.........【☾●✽●☽】 CIEBIE JANKU
♥▒.........【☾●✽●☽】 NIECH ZAWSZE SIĘ PALI
♥▒
♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒

♥✿✿♥
Córka Stefana i Stanisławy Góral
Bliska W. Kwiatkowskiego,Urszuli
Urbaniak i Ludomira Włodarskiego.
*•-★-•* *•-★-•* *•-★-•* *•-★-•*










_____________)
____________ ( (
____________) ) )
___________( (,) ) )
__________ ( ( ( (,) )
__________( (,) ) ) ) )
_________ ( ( ( (,) ) ) )
__________( (( (,,)) ) )
____________[[IIII]]
________ [▓]╠♥✿♥╣[▓]
________ [▓]╠♥✿♥╣[▓]
________ [▓]╠♥✿♥╣[▓]
________ [▓]╠♥✿♥╣[▓]....ŚWIATEŁKO
________ [▓]╠♥✿♥╣[▓].....PAMIĘCI
________ [▓]╠♥✿♥╣[▓]

*•-★-•* *•-★-•* *•-★-•* *•-★-•*

.*•-★-•* Boże daj nam wiarę,
że to ma sens...
Że nie trzeba żałować bliskich,
Że gdziekolwiek są - dobrze im jest,
Bo są z nami, choć w innej postaci...
I przekonaj, że tak ma być,
Że \"po głosach ICH wciąż drży powietrze\"...
Że odeszli po to, by żyć,
I tym razem będą żyć wiecznie...*•-★-•*

ŚWIATEŁKO DLA CIEBIE ANIOŁKU

........*.......*
.........**...**...**
........**.....)....**
...........*..(,)..*
..............[_]
..............[_]
[[[[[[[[[[[[[[[[]]]]]]]]]]]]]]]

...........)\\.........
...........(,)........
.........__\'|\'__.......
.........(\"\"\"\"_)......
Niech to światełko pamięci
płonie dla Ciebie..najpiękniej...

Niech Cię przygarnie Chrystus uwielbiony,
On wezwał Ciebie do królestwa światła
Niech na spotkanie w progach Ojca domu
Po Ciebie wyjdzie litościwa Matka


♥▒.....................)
♥▒....................()
♥▒..................(( ))
♥▒.................(((,)))
♥▒................((( ,)))
♥▒................((((,)))
♥▒................((((,))))
♥▒..............(((((,,)))))
♥▒..................[][*][]....
♥▒.........【☾●✽●☽】 ŚWIATEŁKO PAMIĘCI
♥▒.........【☾●✽●☽】 WRAZ Z MODLITWĄ DLA
♥▒.........【☾●✽●☽】 CIEBIE JANKU
♥▒.........【☾●✽●☽】 NIECH ZAWSZE SIĘ PALI
♥▒
♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥

♥✿✿♥
Córka Stefana i Stanisławy Góral
Bliska W. Kwiatkowskiego,Urszuli
Urbaniak i Ludomira Włodarskiego.
⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱





``````` (
``````` ((
`````` ((,)
```` [(¯♥¯)]
```` [(¯✿¯)]....NAJJAŚNIEJSZE
```` [(¯♥¯)]




..........................(¯`v´¯))
........................(¯`-❤- ´¯))
.......................... (_.^._))
........................“˜¨..╲(¸.
.........................~“˜¨¨)|¸.~“˜
....................¸.~“˜¨~¸“˜.~“˜



``````` (
``````` ((
`````` ((,)
```` [(¯♥¯)]
```` [(¯♥¯)]....ŚWIATEŁKO
```` [(¯♥¯)]


⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱

இڿڰۣ Nie mówcie tym ,
którzy stracili ukochanych ,
że „ czas zagoi rany \\\" .

Nie mówcie , że
„oni już nie cierpią \\\".
Najlepiej nie mówcie nic...

Czas , tych ran nie leczy -
rany pozostają ,
bo śmierć ukochanych
jest też trochę,
śmiercią nas samych .

Coś w nas umiera.
Żyjemy , ale nic
nie jest tak,
jak było przedtem ,
już nie jesteśmy
tacy sami... இڿڰۣ

Zniknęli,
choć przed chwilą jeszcze tu by­li.
Odeszli bez słów,
po­całunków,
bez pożeg­na­nia.
Odeszli w mrok
lecz w ser­cu po­zos­tała
fo­tog­ra­fia z ich życia.
Bar­wna, real­na.
świeża, tak dokład­na.
Każdy ich dzień za­tarł się w ser­cach
tak wielu z nas,
choć płomień ich dusz do­piero co zgasł.
Po­ciągiem do nieba podążają te­raz,
cza­sem przys­tając na ko­lej­nych stac­jach
I widzą wte­dy przez zam­glo­ne szy­by
set­ki chus­teczek uk­ry­tych w dłoni.
ktoś im macha, ktoś i płacze.
i słyszą krzy­ki : już was nig­dy nie zo­baczę!
A oni już zbyt da­leko są
byś mógł do­gonić ich.
To­ry życia zatarły swój ślad
bo przyszedł na nich czas.