Kocham Was... to dopiero 12 dni... dni, nocy, rozpaczy, beznadziei... jak wytrzymałam 24 dni bez spania, jedzenia, łóżka, nadziei.... nie wiem do dziś. Śpij kochanie spokojnie i Ty, Bostonku też.

Podziwiam swój mózg, który tak doskonale zapamiętał Ciebie, Twój głos, mimikę twarzy, zapach... Kiedy się zestarzałaś, nie byłaś już piękna i taka sprawna fizycznie choć sprawności umysłowej wszyscy mogliby Ci pozazdrościć, a ja kochałam Cię jeszcze bardziej i wiedziałaś o tym. Dla mnie zawsze byłaś najpiękniejsza i najwspanialsza. Spięłyśmy się tylko raz, bez podniesionych głosów i kłótni, ustąpiłam Ci, bo byłaś dla mnie najważniejsza. A Ty, Bostonku? Wybrałam Cię z pudła pełnego psiaków, ale Ty wyrywałeś się do mnie i patrzyłeś mi w oczy. Byłeś najmniejszy, a jednak okazałeś się największym przyjacielem. Dzięki Wam poznałam co to miłość bezwarunkowa i tego tak bardzo mi brakuje...

Śpijcie spokojnie, kocham Was tak bardzo....

Mamuś, wiesz, że Cię kocham? A Ty, Bostonku? Hm, musicie wiedzieć, wierzę, że pisząc codziennie o tym, w końcu do Was dojdzie jak telegram.... Ale nawet jesli nie dojdzie, i tak o tym wiedzieliście każdego dnia... Śpijcie spokojnie, moje skarby....

W taką pogodę chodziłyśmy na działkę, pogaduchy, przyroda, praca, odpoczynek od cywilizacji...szkoda....
Kocham Cie, Muminku i ciebie, Bostonku... śpijcie spokojnie...

Kocham Was, Ciebie, Mamuś i Ciebie, Bostonku. Śpijcie spokojnie...

Kocham Cię, Muminku i Ciebie, Boniu, śpijcie spokojnie...

Ech, jak bardzo tęsknię za naszymi pogaduchami, wyjazdami na działkę, telefonami i Twoją miłością... Gdyby nie Ty, nie wiedziałabym , co to miłość prawdziwa, dziękuję...A Ty, Bostonku, moja mordo, śmierdząca rybami, idąc na spacery, wciąż się za Tobą oglądam i wiem, że idziesz z nami. Kocham Was i tęsknię straszliwie. Nie mogę pisać, bo natychmiast ryczę, a moje serce potrzebuje spokoju, nie wolno mi się denerwować, więc wciąż piszę dwa zdania i uciekam od emocji, które wciąż są za świeże. Śpijcie spokojnie......

Kocham Cię, Mamuś i Ciebie, Bostonku, śpijcie spokojnie....

Dwa dni z 23 koszmaru mam za sobą i wciąż się dziwię jak ja to wytrzymałam i nie zwariowałam. Czy na pewno nie? Kocham Cię, Muminku i ciebie, rudasku, śpijcie spokojnie....