Jestem pewna, że przyszłaś do mnie jako Boston, ale on też mnie zostawił, więc gdy przybywa do nas nowy zwierzak, doszukuję się w nim Ciebie. Ale i tak je kocham, są więcej warci niż ludzie i dlatego wierzę, że ty mogłabyś wrócić tylko w tej postaci, w swojej dobroci. Kocham Was tak bardzo, śpijcie spokojnie.

Kiedy oglądam Twoje zdjęcia, wole ciebie starszą, pomarszczoną i zmienioną wiekiem niż młodą i piękną. Wyzwalasz we mnie czułość, miłość bezgraniczną i bliskość niewyobrażalną. Lubię stać z Twoim zdjęciem i zamykać oczy. Wtedy wyobrażam sobie, że mnie przytulasz i są to szczęśliwe momenty mojego smutnego życia. Brakuje mi Was i Waszej miłości, śpijcie spokojnie, kocham Was.

Kocham Cię, Mamuś i Ciebie, Bostonku...śpijcie spokojnie.

Za pięć dni będzie kolejna rocznica kiedy mnie zostawiłaś. Czuję się małe dziecko, stojące na środku autostrady, a mamy nie ma.... za miesiąc pierwsza rocznica straty Bostona... nie znoszę lipców, a teraz doszły sierpnie... Kocham Was, śpijcie spokojnie....

Zastanawiam się, skąd we mnie tyle smutku? Nikt się nawet nie domyśla co czuję, ile we mnie tęsknoty, smutku, wciąż mnie gonią duchy z przeszłości i jak mi się udaje to ukrywać, ale czy to kogoś obchodzi? Tęsknię, Mamuś i Bostonku, za Waszą miłością, śpijcie spokojnie. Kocham Was.

Strasznie za Wami tęsknię, dziś sobie popłakałam, naszła mnie nostalgia, bo oglądałam zdjęcia Bostona, mam ich setki. Tak bym chciała mieć znowu goldena.... Kocham Cię, Mamuś i Ciebie, Bostonku....

Kocham Cię, Muminku i Ciebie, Bostonku, śpijcie spokojnie....

Kocham Cię, Mamuś i Ciebie, Bostonku, śpijcie spokojnie...

Kocham Cię, Muminku i ciebie, Bostonku, śpijcie spokojnie....

Kocham was, moje skarbki, odpoczywajcie w spokoju....