Próbuję ułożyć myśli i poskładać je w jedno
oszukać czas
Próbuję zapleść warkocze i uczesać włosy
ogarnąć nieład
Próbuję zatrzymać serce i opamiętać strach
Próbuję nie płakać i nie spoglądać wstecz
Przed siebie iść

Próbuję wciąż i wciąż od nowa
Ale jak na złość w mojej głowie
Tańczy wiatr
Który rozwiewa moje myśli
Jak nieuczesane warkocze ...

Nie pójdę stąd nim zaśniesz
Nim wypłyniesz na snu oceany jasne

Dopóki prąd, ciepły prąd tego snu
Nie uniesie cię stąd
Ja wciąż będę tu, zostanę tu
Będę trzymał twą dłoń

Żeby żaden strach niedorzeczny
Burz nie zbudził w twoich snach
Nie bój się burz, w dal żegluj hen
To przecież sen
Siedmiu mórz bezpiecznych

Nie pójdę stąd nim zaśniesz
Zanim noc strzępów dnia nie przemieni w baśnie
Nim ciepły prąd zmyli myśli twych bieg
I popłyną na ląd
Hen zza siedmiu rzek, i gór, i mórz
Ja wiem już
Nie pójdę stąd

Gdy przemierzysz snu oceany wietrzne
Dalej będę tu
Nie bój się burz, w dal żegluj hen
To przecież sen
Siedmiu mórz bezpiecznych
Sen

Nie pójdę stąd nim zaśniesz
Nim wypłyniesz na snu oceany jasne

Michał Bajor
Aby moje dobre myśli dotarły do Ciebie
wszędzie tam ,gdzie jesteś.

Przyjaźń to piękne słowo,
Które tak wiele znaczy,
I tylko od nas zależy,
Czy mieć będziemy przyjaciół.
Przyjaciel to taki człowiek,
Z którym by można kraść konie,
Który dobrocią swej duszy,
Nasz ciężar wziąłby w swe dłonie.
To człowiek, który dla innych,
Oddałby wszystko i siebie,
I żadnej zapłaty nie żądał,
Bo wtedy by nie wart był Ciebie.
Ludzie latami się znają,
Śmieją się, piją, śpiewają,
Lecz przyjaciółmi nie są,
Bo tego czegoś nie mają.
Z tym czymś człowiek się rodzi,
I z wiekiem to w nim narasta,
I nie ma żadnego znaczenia,
Czy ze wsi się jest czy z miasta.
Nie ważne czyś brzydki czy piękny,
Czy masz odstające uszy.
Prawdziwy przyjaciel zadziwia
Prostotą swojej duszy.
MAMO!!!

Każda tęsknota spowodowana rozłąką z ukochaną osobą jest bardzo bolesna . Ale zupełnie inaczej odczuwana jest ona , kiedy wiemy , że z ukochaną osobą możemy spotkać się już tylko w marzeniach i wspomnieniach .

Gdyby umrzeć było fraszką
Mnie by tu nie było
Sto aniołów by zagrało
Tysiąc zatańczyło
Rozłożyliby przede mną
Niebiański kobierzec
Posypali pył gwiaździsty
Zmówili pacierze
Nie ganiliby za słabość
Nie karmili złością
Wybaczyliby upadek
Zerwali z przeszłością

Napiszę testament swój
To nic że nie odchodzę
Przygotuję się już dziś
W ostateczną drogę

Gdyby umrzeć było fraszką
Mnie by to cieszyło
Sto aniołów by śpiewało
Tysiąc im wtórzyło
Serpentyny i girlandy
Sypnęliby z nieba
Obsypali deszczu srebrem
Wskazali co trzeba
Nie ganiliby za słabość
Nie karmili złością
Wybaczyliby upadek
Zerwali z przeszłością

Napiszę testament swój
To nic że nie odchodzę
Przygotuję się już dziś
W ostateczną drogę...

*** NIEWYSŁUCHANE ***

Modlitwy długie i niewysłuchane
pod krzyżem nocy na nagiej podłodze
w poczekalni szpitala gdy serce się lęka
że doktor śmierć odczyta na leciutkiej kliszy
na wszystkich drogach co się w końcu gubią
po których miłość odchodząc nie wróci
choć pójdzie prosto nie trafi do ciebie
tylko na księżycu cień Ziemi okrągły
tutaj uczucia precyzyjnie ciemne

modlitwy długie i nie wysłuchane
o zdrowie, o wierność i spokój
wtedy gdy lata ciurkiem uciekają
a jednej chwili wymodlić nie sposób
Bóg widzi więcej chociaż niewidzialny
i wieczór zawsze szybszy niż poranek

ks. Jan Twardowski .

Aż Tak Cię Kocham

Kocham Cię
okiem spragnionym,
pieszczotliwą dłonią strumienia słodkich słów,
czułą myślą
Kocham Cię
Wilgotnym słońcem świerzego poranka,
melodyjnym śpiewem szklanych kropel deszczu,
fal cichym szeptem
i wiatru skrzydłem lekkim
Kocham Cię
aromatem tysiąca róż
i niebem nieprzebranym
Kocham
sercem
i dziękuję Ci za to,że miałam i zawsze będę miała taką Mamę!!!