Przyjacielu.... Matko!

Pochylasz się nade mną...
Dotykasz białego czoła swoją ciepłą dłonią
i tym samym okrywasz mnie płaszczem utkanym z marzeń...
Niczego się nie lękam,
bo trwasz przy mnie...
zawsze
Jesteś częścią tego co nieśmiertelne
Jesteś Aniołem...
Aniołem mojej duszy...
Więc wejrzyj w nią swymi gwieździstymi oczami,
roztop ten kryształowy mur mojego serca,
w którym lśni "Jezioro Łez"...
Nie pozwól by znowu wezbrało...
Zostań
na zawsze...
Bo przecież jesteś częścią tego, co nieśmiertelne...
Jesteś aniołem...
Aniołem mojej duszy.

Tęsknię...

Życie potrafi być ciężkie, okrutnie ciężkie.
Bywają chwile, kiedy czujesz to
w najgłębszych pokładach swojej duszy.
W takich bolesnych momentach
każdy człowiek szuka pocieszenia.
Bez wsparcia i pociechy żyć niepodobna.
Nie znajdziesz ich jednak ani w alkoholu,
ani w tabletce usypiającej, ani w strzykawce.
One otumaniają Cię tylko,
by zaraz potem wtrącić w jeszcze ciemniejszą otchłań.
Pociecha jest jak balsam na głęboką ranę,
jak oaza w bezbrzeżnej pustyni
i jak chłodna dłoń na Twojej rozpalonej skroni.
Pociecha jest jak przyjazna twarz w pobliżu,
obecność kogoś, kto rozumie Twoje łzy,
przysłuchuje się Twojemu utrudzonemu sercu,
a w smutku i nieszczęściu pozostaje przy Tobie
i pomaga zobaczyć światło gwiazd.

Zapukała samotność w okno
otworzyłam jej,
Powiedziała, że myśli mokną,
a smutek zakrywa dzień.

Poprosiłam żeby usiadła
i ogrzała się przy kominku,
Lecz ona tylko zbladła
i stała nieruchomo
Przez chwilkę,

Nie wypowiedziała nawet jednego zdania,
więc ja zadałam jej pytanie:
- Dlaczego mnie odwiedziłaś?
- Nie pierwszy raz tędy przechodziłaś...

Ona nie odpowiedziała,
lecz zaczęła szlochać
Po chwili się odezwała:
- Proszę, naucz mnie kochać ...

Kocham Cie Mamus!!!

Wiesz gwiazdeczka Tobie dzisiaj
Piękną bajkę wnet opowie
Swoim szeptem czarodziejskim
Porwie Cię w krainy nowe.....

Ukołysz mnie do snu, kochana Mamo
I przytul silnie do własnej poduszki.
Czy Twe serce bije tak samo?
Czy wciąż kochasz moje paluszki?

Ukołysz mnie do snu, mój Ty opiekunie.
Zaśpiewaj kołysankę cichym szeptem.
Ja kochać tak bardzo Cię umiem.!!!
Czy jestem taka jak przedtem?

Ukołysz mnie do snu, moja Królowo.
Pocałuj swymi usta moją główeczkę.
Czy ja rozumiem Twoje słowo?
Czy Ty się cieszysz troszeczkę?

Ukołysz mnie do snu, ma kochana Matko.
Otocz mnie opieką i miłością.
Pomożesz mi usnąć całkiem gładko
A sen mój będzie tylko radością.