To tylko wiatr śpiewa wciąż te kilka nut.
To właśnie dziś smutek mnie odnalazł znów.
Światełko Pani Gabrysiu

..Tęsknota za bliskimi,
tęsknota za zmarłymi...
I nikt nam w tej tęsknocie
pomóc nie może.
Bo zawsze już tak będzie,
że tęsknić będziemy.
Bo jesteśmy na wieki z nimi rozdzieleni...
Światełko Pani Gabrysiu

Daj nam wiarę, że to ma sens,
że nie trzeba żałować przyjaciół,
że gdziekolwiek są, dobrze im jest,
bo są z nami, choć w innej postaci.
I przekonaj, że tak ma być,
że po głosach ich wciąż drży powietrze,
że odeszli po to, by żyć
i tym razem będą żyć wiecznie...
Światełko Pani Gabrysiu

I choćby pogasły wszystkie światła,
nie pozwól zasnąć nadziei,
bo gdzieś na dnie tej ciemności
jest płomień, którego nie zgasi żaden wiatr.
Światełko Pani Gabrysiu

Wspomnienia są jak perły - mają w sobie coś w klejnotów i coś z łez .
Mają to do siebie, że zawsze czy chcemy czy nie, one wracają....
Światełko Pani Gabrysiu

Czasem cicho ktoś odchodzi,
I świat ciemny nam się zdaje...
Czasem cicho ktoś odchodzi,
Lecz naprawdę... tu zostaje.
W naszych myślach, w naszych sercach,
W naszych najskrytszych marzeniach.
Tu zostaje, jest wciąż obok,
I wciąż żyje....we wspomnieniach.
Światełko Pani Gabrysiu

Był taki ktoś, kogo nie zastąpi nikt
Był taki dzień, lecz skończył się jak wszystkie dni
Był taki list, który nie zawierał słów
Był taki ktoś, kto nie wróci nigdy już...
Światełko Pani Gabrysiu

Światełko mej pamięci Pani Gabrysiu

Nie pytaj mnie dlaczego łzy ocieram.
Nie pytaj mnie…jeszcze nie dziś nie teraz...
Nie pytaj mnie, gdzie uśmiech pogubiłam.
Nie pytaj mnie, bądź ze mną we wspomnieniach.
Zapytaj mnie o ból mój nienazwany.
Zapytaj mnie.. ja o tym mówić chcę.
To nie jest przecież trudne, zapytaj mnie..
Światełko Pani Gabrysiu

Idę do ciebie myślą,
idę pamięcią do Ciebie,
idę do ciebie śpiewem,
może usłyszysz mnie w niebie?.
Niosę ci chryzantemy,
niosę wiązankę róż białych,
niosę, bo je lubiłaś,
kochałaś ich zapach wspaniały.
Światełko Pani Gabrysiu