Tyle marzeń nie spełnionych, tyle wypraw nie odbytych, tyle słów nie wypowiedzianych, tyle rzeczy nie poznanych....
Światełko Pani Gabrysiu

Więc, chociaż jesteś gdzieś wśród gwiazd
wolna od wszelkich ziemskich trwóg,
tutaj wśród nas został Twój ślad 
a z nim tęsknota i ból. 
Światełko Pani Gabrysiu

Tęsknota otula mnie w ciszy,
łzy kapią z pod powiek,
bez Ciebie tak trudno żyć,
serce wiecznie w żałobie.
Światełko Pani Gabrysiu

Daj nam wiarę, że to ma sens,
że nie trzeba żałować przyjaciół,
że gdziekolwiek są dobrze im jest,
bo są z nami choć w innej postaci.
I przekonaj, że tak ma być,
że po głosach tych wciąż drży powietrze,
że odeszli po to by żyć i
tym razem będą żyć wiecznie.
Światełko Pani Gabrysiu

Taka byłaś słoneczna,
w blaskach, w kwiatach, radosna.
Cała byłaś w uśmiechach,
taka śliczna jak wiosna.
Cała byłaś miłością,
wszystko było możliwe.
Oczy lśniły iskrami
w tamto lato szczęśliwe.
Światełko Pani Gabrysiu

Mówiłam o Tobie kwiatom
Pachniały
Mówiłam o Tobie listkom
Drżały
Mówiłam o Tobie morzu
Szumiało
Mówiłam o Tobie słońcu
Grzało
Mówiłam o Tobie, rozstaniu
Milczało
Mówiłam o Tobie,cierpieniu
Bolało
Mówiłam o Tobie wszystkim
Rozumieli.
Światełko Pani Gabrysiu

Tylko smutek, tylko żal
i ciągle patrzenie w dal
ze wzrokiem pełnym wspomnień.
Światełko Pani Gabrysiu

Bez buntu, bez słowa skargi, bez żalu…taka bezbronna...
Jednak nad wyraz odważna w tej ostatniej drodze …
I tylko smutek bolesny...
I pamięć żywa o Tobie w nas pozostanie…
Bo zawsze myślami będziemy przy Tobie…
Światełko Pani Gabrysiu

Tęsknota, słowo zużyte,
otwarło mi swoją dal.
Jak różne są rzeczy ukryte
w króciutkim wyrazie: żal.
Światełko Pani Gabrysiu

Chociaż samotność i tęsknota doskwiera,
to Waszą obecność dziwnie czujemy,
bo nie ma Was, a jesteście w sercach, myślach i wspomnieniach.
Choć to za mało, nie można cofnąć śmierci.
Światełko Pani Gabrysiu