Od świtu aż po zmierzch,od zmierzchu aż po świt,wciąż przy nas jest,wciąż w nas tkwi.Czasem skulona śpi,jak szarobury kot, a nieraz krzyczy tak,że aż wibruje głos -nasza tęsknota...(*)

Bez Was jesteśmy cieniem.Łzą drżącą na rzęsach,rozpaczą, zwątpieniem.Zamilkł nasz uśmiech,wszystko straciło sens.Sekundy się wloką,zmieniają w lata,serce żałosna tęsknota oplata,samotność zabija nas ♥

Błękit nieba za oknem,nie ma deszczu na dworze,ale moknie moje spojrzenie. Mgłą zachodzi powieka,spod której łza tęsknoty wciąż do wspomnień ucieka.Przytulam do serca i pamiętam w modlitwie(*)

Wiemy,że jesteście przy nas,
kroczycie za nami krok w krok,
choć nie możemy Was zobaczyć,
strzeżecie nas dzień i noc.(*)

Anioły nasze!My czekamy na Wasze znaki i pomocne dłonie,
jeszcze dzisiaj do Nieba w modlitwie zadzwonię
i wyznam naszą tęsknotę i problemy-szczerze,
Wy nas zrozumiecie i pomożecie-ja w to wierzę.

Pamiętam!!!Światełko za wczoraj i na dziś.. /mam kłopoty z internetem/.. Śpijcie spokojnie.

Gdy oczy swoje otworzę o świcie, mój wzrok Was szuka tam na błękicie, gdzie niebiański pałac się wznosi, tam serce moje modlitwy i światełka dla Was zanosi.R.I.P.

Aniołki...strumień leśny-delikatnie śpiewa pieśni,które w głębi ciszy serce,a nie ucho słyszy,co jak powiew wiatru delikatnie muska nasze ramię,aby przebyć bez upadku każdą drogę co przed nami stanie .

Kochani,co ja dziś mogę Wam podarować?Wszak poza swym sercem–nic już nie posiadam.Chciałabym u stóp Waszych złożyć wszystkie skarby świata,a zaledwie–światełko,modlitwę i swą pamięć w prezencie składam.

..Pochylam cichutko głowę,by nikt nie słyszał mej kłótni z Bogiem..Kap,kap,nie wiem,która to już łza..Nasz żal i tęsknota nieustannie trwa..Przytulam do serca,śpiciej spokojnie..