***

Bądź światłem,
co prowadzi.
Bądź lekarstwem,
co ból zgładzi.
Bądź pocieszeniem
w cierpieniu.
Bądź ciszą w milczeniu.
Bądź łzą we wzruszeniu.
Bądź pamięcią
we wspomnieniu.
Po prostu bądź
Bożym Dzieckiem światłości,
Dając Rodzinie iskierkę:
wiary, nadziei i miłości.

***

Z myślą o Panu....
Z modlitwą za Pana....

Jan Kasprowicz
Śiądż na kamieniu,który się odłamał
Z odwiecznych skał,
I przez potoku odwieczny szum
Rozmawiaj z Bogiem.
Wiem: nie odgadniesz Jego tajemnicy,
Ale usłyszysz z daleka
Tajemnic pełne westchnienie,
Którym On,wielki,miłosierny Pan,
Twym towarzyszy losom.
I zasłuchany w ten odwieczny szum
Potoku,mknącego z dalekich,
Poza światami skrytych gór,
Nie troszcz o swoje się jutro,
Albowiem nić jego przędzie
Na niewidzialnej kądzieli
Bóg.
[...] Twym czynem
Siąść na kamieniu,który się odłamał
Z odwiecznych skał,
I przez potoku odwieczny szum
Rozmawiać z Bogiem,
I ludziom krzyczącym i gniewnym
Nosić orędzie wieczności ,
Pełne dalekich,tajemniczych westchnień,
Którymi wielki, miłosierny Pan
W dal towarzyszy ich losom .

***

Często bywa,
że stajemy w obliczu prawd,
dla których
brakuje słów.

****

Wieczne odpoczywanie ....

***************************
*Byles*
*Jestes*
*Bedzesz*
*Na zawsze nasz i Boga **
***************************

*****

W głęboki spokój, niebiańską ciszę
Dusza się Twoja zatapia powoli
Tam,
gdzie już ludzkich głosów nie usłyszysz
Gdzie nic nie dręczy i nic nie boli.

*****
Wieczne odpoczywanie Davidku

.

****

Wszystko na świecie prędko przeminie,
Płomienie zgasną, woda przepłynie,
Przeminie radość i to, co boli,
Czasy nieszczęścia i czasy niedoli.
Minęło szczęście, przeszło cierpienie,
A pozostało tylko wspomnienie.

****

Dla Ciebei Dawidku (***)

SCHNĄCA LIMBA
U stóp mych dzika przepaść. W ciemnym niebie blady
świeci księżyc, podobny wodnej białej lilii,
co kielich swój nad ciemne głębiny wychyli.
Cicho - grzmot słychać tylko huczącej kaskady.

Nad nurtem jej ze skalnej wyrosła posady
limba: zżółkło konary smutno na dół chyli,
czując, że dłużej walczyć na próżno się sili
i runie - wicher szumi jej hymny zagłady.

Nie ona jedna toczy tę walkę bolesną:
są ludzie i narody całe na przedwczesną
śmierć skazane, przez losów okrutne przekleństwo - -

i czyż warto jest walczyć nie wierząc w zwycięstwo?
I czyż warci są życia, którym brak doń siły?
I cóż z tych łez wylanych na słabych mogiły?...
K.P.-Tetmajer

********
Nic lepszego człowiek
nie może zrobić człowiekowi,
niż uwolnić go od bólu,
i nic gorszego,
niż mu ból zadać.
Choć nie z własnej woli
ale przecież tak samo boli

******

Wieczne odpoczywanie Davidku

Dobre przeżycie żałoby

1. Wolno mi poświecić się żałobie, nie pytając, co inni o tym sądzą.

2. Wolno mi przeżywać ból, gniewać się i złościć.

3. W czasie żałoby wolno mi wycofać się z życia i poświęcić się życiu moimi wspomnieniami.

4. Wolno mi odczuwać wdzięczność do człowieka, pomimo, że boli mnie jego strata.

5. Wolno mi dopuszczać pytania o moje zaniedbanie w stosunku co do tego człowieka. Jeśli wiem, że jestem winny, można mi przyznać się do tej winy i uwolnić się do niej.

6. Wolno mi dopuszczać pytania o brak serca i zrozumienia chorego do mnie. Wolno mi też przebaczać mu jego winę.

7. Wolno mi modlić się do Boga, uskarżać się i żalić, a gdy jestem bardzo speszony - milczeć. Wolno mi się przy nim "wyładować".

8. Wolno mi mieć nadzieję na życie po śmierci a jednocześnie nadzieję na moje życie tu na Ziemi.

9. Wolno mi tak bardzo się smucić jak jest to dobre dla mnie i mojego "wyzdrowienia".

10. Wolno mi tak prowadzić "nowe życie" po okresie żałoby, jak uważam to za dobre i właściwe.