"... może nie wszyscy ludzie muszą być z nami na zawsze? Może są w naszym życiu tylko gośćmi? Spełniają swoją rolę szybciej niż inni. Nie muszą żyć sto lat, by czegoś dokonać. Robią wszystko błyskawicznie. To trochę tak jakby zatrzymywali się przy nas na chwilę i dawali nam coś cennego, dobrego, jakąś mądrość. Właśnie po to przybywają na ten świat. Uczą nas kochać, współczuć, rozumieć innych. Dają nam to z siebie. Nauczą nas tego wszystkiego i odchodzą. Może po prostu nie muszą przebywać tu dłużej. Coś nam ofiarują, a później mogą ruszyć w dalszą drogę...są kimś niezwykłym. Dostajemy od nich wspaniały podarunek i nikt nam go nigdy nie odbierze. To trochę jak łańcuch ludzi. Jedni odchodzą, pojawiają się inni...a potem...to taki wieczny pochód ludzi, którzy przesuwają się przez nasze życie. Nic nie trwa wiecznie, ale zawsze ktoś nam towarzyszy. Nic nie stoi w miejscu, wszystko płynie. Trudno rozstać się z ludźmi, którzy pojawiają się w naszym życiu, są nam bliscy, a nagle odchodzą. Wolelibyśmy, żeby z nami zostawali, żeby byli ciągle wśród nas. Czasem jednak nie można zostać, trzeba ruszyć w dalszą drogę." D. Steel

*** Są chwile nie do zapomnienia. Nie będą nigdy powtarzane. Skończone jak ostatni seans. Zostaje tylko nasza pamięć... Zostawiam swoje światełko . ***

Niewypowiedziane słowa, sprawy nieskończone I żal, żal...że czasu nie starczyło Że wszystko za szybko stracone... Mój Boże jak to boli, mój Boże na błekicie Patrzysz z góry i mówisz...życie, to równiez jest życie

wspomnienia pozwalają
na chwilę szczęścia,
bo myśleć to znaczy
wciąż pamiętać ….

Pamięć i modlitwa

oczy przestają patrzeć,
serce przestaje bić,
a dusza i pamięć
wciąż będą żyć …

Ta śmierć się zowie smutkiem nieskończonym,ta śmierć się zowie szczęściem utraconym.

… pozostały tylko wspomnienia
chwil, które już nie wrócą,
które serca ranią i tak bardzo smucą….

niech blask tej świecy
rozświetla drogę tym,
których już nie ma z nami ...