" wspomnienia pozwalają na
chwilę szczęścia ….
bo myśleć to znaczy wciąż
PAMIĘTAĆ …. "

Odeszłaś stąd od nas... Odeszłaś, lecz dokąd?... Gdzież kończy się droga tak krótka jak myśl?... Czyś bliższa jest glinie, czy może obłokom?... Czy skarbem byt ziemski, czy karą jest żyć?... Odeszłaś stąd od nas tak jakby przedwczoraj... Wciąż brak jest pewności, czy to już ten kres?... Czy może powrócisz pogodna, wesoła, gdy tylko się zbudzisz po długim, złym śnie?... Odeszłaś stąd od nas... Odeszłaś, lecz przecież gdzieś w głębi serc naszych niezmiennie wciąż trwasz... I będziesz wciąż żywa, dopóki na świecie ślad będzie swój znaczyć, kto żywą Cię znał... Odeszłaś stąd od nas... Odeszłaś tak nagle..., a mur ciągle stoi - prywatny mur zła. I każdy z osobna we własne dmie żagle. I wszyscyśmy razem i wciąż każdy sam... I tylko chwilami łączymy się w jedno. I tylko od święta rąk uścisk ma sens. Uczucia jak barwy wciąż bledną i bledną... Zostają wspomnienia, nie zmyje ich deszcz.

… Twoja nagła i nieoczekiwana
śmierć zostawiła wielką pustkę
w tych, którzy Cię kochali
w ich sercach będzie zawsze żywe
Twe wspomnienie ….

… Twoja wola stała się Panie …

Ach, jak mi smutno Ach, jak mi smutno! Mój anioł mnie rzucił, W daleki odbiegł świat, I próżno wzywam, ażeby mi zwrócił Zabrany marzeń kwiat. Ach, jak mi smutno! Cień mnie już otacza, Posępny grobu cień; Serce się jeszcze zrywa i rozpacza, Szukając jasnych tchnień. Ale na próżno uciszyć się lęka I próżno przeszłość oskarża rozrzutną... Cięży już nad nim niewidzialna ręka - Ach, jak mi smutno! A.Asnyk Już zawsze smutno bez Ciebie będzie… (*)

…. niech Jej obraz żyje
w pamięci tych, którym
była droga ….

… trudno jest powiedzieć
żegnaj na zawsze
komuś najbliższemu ….