Prawdziwa miłość nigdy nie umiera
I choć czasem żal i smutek w serce się
wdziera
To ona nadal żyje w nas
Bo kochać tak naprawdę
Można w życiu tylko raz Nie uśmierci tej miłości żadne
zwątpienie
Żaden przemijający czas ani też
upokorzenie
Choć przy nas nie ma ukochanej osoby
Ani też jej bliskości To jest tęsknota serc
Zrodzona z prawdziwej miłości
Którą da się odczuć
Z największej odległości
Lecz czy trafi do serca
Mojej jedynej miłości? Może czasem życie rzuca nas na ziemię
Karząc znosić to całe brzemię.....
Los też czasem sobie niemiłosiernie z
nas drwi
Lecz to co posiadamy w sobie
Tego nie zabierze nam nikt.

Miłość jest jak światło gwiazd - nie
umiera nigdy
(*)(*)(*)

____(●$$$$$●_______●$$$$$●)
__(●$$$_____$●___●$_____$$$●)
_(●$$$________$_$________$$$●)
_(●$$$_________●_________$$$●)
__(●$$$_____PŁOMYK_____$$$●)
_____(●$$$__PAMIĘCI___$$$●) _______(●$$$_______$$$●)
__________(●$$$_$$$●)
____________(●$$$●)
_____________(●$●) Zgłoś nadużycie

Na twarzy uśmiech, a w oczach smutek,
To gra pozorów w bezsensie życia...
To przejść tragicznych losu skutek:
Maska na twarzy – bólu ukrycie!
Maska, co uśmiech ma wypisany:
Jak dawne szczęścia błogie wspomnienie.
Pod maską: - nie uleczone nigdy rany!
I oczy, które zdradzają cierpienie...
Idą znajomi – uśmiechem ich witam,
Pochylam lekko swoją głowę:
Chowając wzrok – spojrzeń unikam... Jak sobie radzisz? – Ok. – odpowiem...
Dopiero gdy jestem już w swoim domu,
Maska uśmiechu z twarzy znika.
Tu nie potrzebny uśmiech nikomu!
Tu pustka bólem wspomnień przenika.
Tu łzy bezpiecznie z oczu spływają, Tu pustka krzyczy samotnie w nocy!
Tu – w lustrze cierpienie rysy
zdradzają...
Bezgłośnie wołam w pustkę: -
dlaczego!
Najgorsza z życiowych ról Mieć na ustach uśmiech
A w sercu ból.
SERCEM ZAPALONE ŚWIATEŁKA DO
SAMEGO NIEBA

Tyle chwil które w nas są
One rodzą ból
Te dni, które czas wziął
Nie powrócą już!