„Czasem tak po ludzku
współczujesz nam Boże
Bo nawet Ty nie zawsze
Pomóc nam już możesz

Nie żebyś boskość swą
czy moc Bożą tracił
Lecz zbyt jasno widzisz
Że my mali tacy

Chowasz więc nasze sprawy
Do bocznej kieszeni
i jakbyś zapomniał
Że my tu na Ziemi

Samotni jak gwiazdy
Które w ruch puściłeś
Lub jak kruche gałęzie
Którym wiatr skradł siłę

A Twoje święte nakazy
tak niezwykłe plany
Często nam nie pojęte
Więc jak im sprostamy?

Choć Ty najlepiej wiesz
Po co zsyłasz burzę
Wiesz też kto cierpliwy
A kto nie wytrzyma dłużej

Tyle jest cierpliwości
w Twej boskiej postawie
Czasem tak nam trudno
Ty najlepiej wiesz – Panie”


(*)

…Słowa nie wyrażą cierpienia,
łzy nie umniejszą bólu,
słońce nie rozjaśni twarzy,
nic już nie będzie takie jak było…

Nie rezygnuj z nadziei,
nie daj się ponieść rozpaczy
z powodu tego, co się stało.

Opłakiwanie tego, co nie wróci,
co zostało stracone bezpowrotnie,
jest najgorsza z ludzkich słabości."

- Khalil Gibran

(*)(*)(*)PAMIĘTAM(*)(*)(*)

```````(````
```````(,)```
``````((,))```
``````(((,))```
`````♥@@♥```
`````♥@@♥```
`````♥@@♥```
`````♥@@♥```
`````♥@@♥```
````♥♥♥♥♥♥♥``

Zapalam światełko pamięci.

(((**))<<<**>>>(((***)))......

ANIOŁKU,JEST PAMIĘĆ...
A ONA NIGDY NIE UMIERA...

(((**))<<<**>>>(((***)))......

Pamiętamy codziennie

Dobrzy ludzie umierają inaczej...
wielka pustka po nich w sercu zostaje
dni żałoby na granicy z rozpaczą,
kiedy wola Twa spełnia się Panie.

Dobrzy ludzie otrzymają nagrodę
twarzą w twarz ujrzą naszego Pana -
chociaż wierzę,że jesteś już z Bogiem,
nad Twym grobem wciąż tkwię zapłakana.

Ale Jezus też przecież zapłakał,
bo wzruszyła Go śmierć Przyjaciela,
bowiem kochał Łazarza ,jak brata
i ta miłość mnie dzisiaj ośmiela.

I nie wstydzę się płakać za Tobą,
chociaż łzy nie są tu najważniejsze,
czerń dokoła przenika żałobą,
.

Dobrzy ludzie odchodzą zbyt szybko,
lecz zostają po nich ciepłe wspomnienia -
choć wyblakną lecz nigdy nie znikną.
Na nich zrodzą się pokolenia.