Pamiętam(*)(*)(*) Bogusławie(*)(*)(*)

...Każdy dzień, minuta, chwila bez Was...boli...boli tak bardzo, ze chciałoby się zasnąć.....
nie tęsknic......
przyspieszyć czas do następnego spotkania by być przy Was.....
Boże, wskaż nam drogę na dalsze dni i naucz nas jak mamy żyć, bez Tych, których tak bardzo… bardzo kochamy.
((..TO ŚWIATEŁKO . ...)
((....DLA TYCH..........(,)
((..WSZYSTKICH.......[__]
((..KTÓRZY ŻYJĄ......[__]
((...W SERCACH.......[__]
((.....NASZYCH......(____)
((_,»*¯**¯*«,_)) ((_,»*¯**¯*«,_))
............((_,»*¯*« »*¯*«,_))

Nie śmierć rozdziela ludzi, lecz brak miłości.

Życie nasze jak pociąg się toczy ,
gdy się rodzisz to wsiadasz do niego.
I ten pociąg przez życie Cię wiezie
aż do końca – przystanku Twojego.

Nikt z nas nie zna czasu podróży .
Pociąg jedzie, wciąż nowe perony ,
ciągle nowi ludzie wsiadają .
Pociąg w rożne rozwozi ich strony.

Jedni dłużej są w Twoim przedziale.
Inni tylko na chwilkę wsiadają .
Są też tacy co zajrzą i znikną
i nic innym w podróży nie dają.

Każdy ślad swój jakiś zostawi .
Mały uśmiech, rąk dotyk, kwiat róży.
To w pamięci swojej zachowasz
Już do końca życiowej podróży.

Najsmutniejsze są chwile w podróży,
gdy wysiadzie ktos, kogo Ty kochasz.
Po Nim zawsze pustka zostaje ,
cicho w kącie przedziału zaszlochasz.

I już smutek zostanie do końca .
I tęsknota co pali Cię skrycie ,
bo już bez Tego co był najbliższy
musisz dalej pojechać przez życie;(

Światełko dla Ciebie [*]

"Śmierć jest narodzeniem w innym wymiarze piękniejszej miłości. Nasza największa przygoda jest wciąż przed nami."

Musimy wierzyć. że wszyscy spotkamy się kiedyś w tym lepszym świecie. Światełko na dziś ***

......................(,)
..........).........._'!/'_
.........(,).........(""""")
......._'!/'_.ڿڰۣڿ❀❤❀ڿڰۣڿ
.......(""""").ŚWIATEŁKO
....ڿڰۣڿ❀❤❀ڿڰۣڿ.PAMIĘCI
..............ڿڰۣڿ❀❤❀ڿڰۣڿ

(,)
BÓL ROZSTANIA ŁAGODZI
NADZIEJA SPOTKANIA
(,)
PAMIĘTAM O TOBIE KOCHANIE
CODZIENNIE....PAMIĘTAM...
(,)

„Czasem tak po ludzku
współczujesz nam Boże
Bo nawet Ty nie zawsze
Pomóc nam już możesz

Nie żebyś boskość swą
czy moc Bożą tracił
Lecz zbyt jasno widzisz
Że my mali tacy

Chowasz więc nasze sprawy
Do bocznej kieszeni
i jakbyś zapomniał
Że my tu na Ziemi

Samotni jak gwiazdy
Które w ruch puściłeś
Lub jak kruche gałęzie
Którym wiatr skradł siłę

A Twoje święte nakazy
tak niezwykłe plany
Często nam nie pojęte
Więc jak im sprostamy?

Choć Ty najlepiej wiesz
Po co zsyłasz burzę
Wiesz też kto cierpliwy
A kto nie wytrzyma dłużej

Tyle jest cierpliwości
w Twej boskiej postawie
Czasem tak nam trudno
Ty najlepiej wiesz – Panie”


(*)