Młodość przeminęła
nadeszła złota jesień
pięknie się zapowiedziała
co nam przyniesie.?
W jesieni życia
tyle jest samotności
nasze drogi bez celu
dni mijają w szarości.
Chwilowo błyśnie
radość co tkwiła w nas
wciąż czegoś szukamy
co zabrał nam czas.
Opadają złociste liście
w parku, w ogrodzie
złota jesień jest piękna
tylko w przyrodzie.

[*]..................

* Dalekie oceany,
góry, piękne przestrzenie.
Świat dotąd mi nieznany.
Moich oczu marzenie.

* Kraina dobrych ludzi,
o tak czystych spojrzeniach,
jak źródła, których serca
biją z głębi podziemia.

* Świat nieskażony pychą,
zazdrością i przemocą.
O takim świecie czasem
nieśmiało marzę nocą.

* Powiesz - jestem naiwna,
jak dziecko wierzę w baśnie,
lecz dzięki tym marzeniom,
nadzieja ma nie gaśnie.
[*]

Słowa potrafią wiele udźwignąć...
By innych wspomóc,albo...przekonać,
ale i one czasem nie mogą,
wszystkiego przenieść na swych ramionach.

Muszą się wesprzeć gestem,dotykiem,
spojrzeniem które...zagląda w duszę...
Bo tylko ono potrafi dostrzec,
echo odbitych na twarzy wzruszeń...

♥ڿڰۣڿ

Bo nie zawsze liczą się słowa...
lecz to...co chce się powiedzieć
bez słów....

[*]........................

.Człowiek, to istota,
która żyje dzięki
Miłości i Nadziei.

♥♥

Na jednej dłoni wspomnienia,
przeszłość co przeminęła,
dni szare i kolorowe...

Na drugiej dłoni marzenia,
ukryte pragnienia duszy
i coś nie do spełnienia...

A może mijamy się za szybko,
o krok...
o uśmiech...
o uścisk dłoni...
i chwil co moglibyśmy dzielić
już nigdy nie uda się dogonić???

Kolejny dzień się znowu rozpędzi,
by oczy pośpiechem zasłonić
a kiedyś, może będzie za późno
o krok...
o uśmiech...
o uścisk dłoni...
[*]

Opadają z drzew kasztany
Toczą się po ziemi
Błyszczą słońcem malowane
Owoce jesieni
Lśnią i mienią się brązami
Wśród zielonej trawy
Rozsypane pod drzewami
Kuszą do zabawy
Dam Ci serce kasztanowe
I sznurek korali
Kolorowych liści bukiet
Starannie dobranych
Dam Ci uśmiech kasztanowy
Uczuć koszyk w darze
By zostały w Twej pamięci
Jak barwy w obrazie....
[*]................

Poranna mgła opada,
a łąki budzą się.
Nastaje znów jesienny,
bezbarwny, zwykły dzień.

Znów słońce się unosi
nad horyzontu skroń.
A zimny wiatr podaje
nagim gałęziom dłoń.

Rzęsisty deszcz znów płacze,
jak dziecko daje znak.
Tęcza się nie ukaże,
nie wzleci żaden ptak.

Na niebie straszna pustka,
na ziemi brak nam miejsc.
Lecz promień słońca błyska
gdzieś w głębi ludzkich serc…

[*]

Trudnymi słowami okryty świat.
Ciężkimi chwilami i dniami....
A my wciąż potrafimy w nim trwać.
I cieszyć się momentami......
Za każdym smutnym westchnieniem,
Uśmiech się szczery gdzieś kryje..
Jest coś co jest przeznaczeniem
I ktoś dla kogo się żyje...
Czasem zbieramy od życia ciosy..
Lecz zawsze podnieść się trzeba..
Rozpuścić na wietrze włosy...
I frunąć wysoko do nieba .
[*].........

Mogę cię dotknąć
tylko wierszem
i tylko wierszem cię przywitać
więc wchodzę cała między wersy
i już słowami cię dotykam.

Dam Ci malutki wrzosowy bukiecik,
Choć niepozorny ma tyle uroku
Jest jak do serca pisany bilecik.
[*].........